เทวทัตตสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า อจิรปกฺกนฺเต ได้แก่ เมื่อพระเทวทัตทำลายสงฆ์แล้วออกไปไม่นาน.

บทว่า อารพฺภ ได้แก่ อาศัย เจาะจง มุ่งหมาย.

บทว่า อตฺตวิปตฺตึ ได้แก่ ความวิบัติ คืออาการอันวิบัติของตน.

แม้ในบทที่เหลือก็นัยนี้เหมือนกัน.

บทว่า อภิภุยฺย ได้แก่ ครอบงำย่ำยี.

จบอรรถกถาเทวทัตตสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------