สารบัญ
ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ อปัณณกชาดกข้อ ๑เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค วัณณุปถชาดก ว่าด้วยผู้ไม่เกียจคร้านข้อ ๒เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค เสรีววาณิชชาดก ว่าด้วยเสรีววาณิชข้อ ๓เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค จุลลกเศรษฐีชาดก ว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้ข้อ ๔เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค ตัณฑุลนาฬิชาดก ว่าด้วยราคาข้าวสารข้อ ๕เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค เทวธรรมชาดก ว่าด้วยธรรมของเทวดาข้อ ๖เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค กัฏฐหาริชาดกข้อ ๗เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค คามนิชาดก ว่าด้วยไม่ใจเร็วด่วนได้ข้อ ๘เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค มฆเทวชาดก ว่าด้วยเทวทูตข้อ ๙เอกกนิบาตชาดก อปัณณกวรรค สุขวิหาริชาดก ว่าด้วยการอยู่เป็นสุขข้อ ๑๐เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ลักขณชาดก ว่าด้วยผู้มีศีลข้อ ๑๑เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค นิโครธมิคชาดก ว่าด้วยการเลือกคบข้อ ๑๒เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค กัณฑินชาดก ว่าด้วยผู้ตกอยู่ในอำนาจหญิงข้อ ๑๓
เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค วาตมิคชาดก ว่าด้วยอำนาจของรสข้อ ๑๔เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ขราทิยชาดก ว่าด้วยผู้ล่วงเลยโอวาทข้อ ๑๕เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค ติปัลลัตถมิคชาดก ว่าด้วยเล่ห์กลลวงพรานข้อ ๑๖เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค มาลุตชาดก ว่าด้วยความหนาวเกิดแต่ลมข้อ ๑๗เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค มตกภัตตชาดก ว่าด้วยสัตว์ไม่ควรฆ่าสัตว์ข้อ ๑๘เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค อายาจิตภัตตชาดก ว่าด้วยการเปลื้องตนข้อ ๑๙เอกกนิบาตชาดก สีลวรรค นฬปานชาดก ว่าด้วยการพิจารณาข้อ ๒๐เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๑. กุรุงคมิคชาดก ว่าด้วยกวางกุรุงคะข้อ ๒๑เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๒. กุกกุรชาดก ว่าด้วยสุนัขที่ถูกฆ่าข้อ ๒๒เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๓. โภชาชานียชาดก ว่าด้วยม้าสินธพอาชาไนยข้อ ๒๓เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๔. อาชัญญชาดก ว่าด้วยม้าอาชาไนยกับม้ากระจอกข้อ ๒๔เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๕. ติตถชาดก ว่าด้วยการเบื่อเพราะซ้ำซากข้อ ๒๕เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๖. มหิฬามุขชาดก ว่าด้วยการเสี้ยมสอนข้อ ๒๖
เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๗. อภิณหชาดก ว่าด้วยการเห็นกันบ่อยๆข้อ ๒๗เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๘. นันทิวิสาลชาดก ว่าด้วยการพูดดีข้อ ๒๘เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๙. กัณหชาดก ว่าด้วยผู้เอาการเอางานข้อ ๒๙เอกกนิบาตชาดก กุรุงควรรค ๑๐. มุณิกชาดก ว่าด้วยลักษณะของผู้มีอายุยืนข้อ ๓๐เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๑. กุลาวกชาดก ว่าด้วยการเสียสละข้อ ๓๑เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๒. นัจจชาดก ว่าด้วยเหตุที่ยังไม่ให้ลูกสาวข้อ ๓๒เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๓. สัมโมทมานชาดก ว่าด้วยพินาศเพราะทะเลาะกันข้อ ๓๓เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๔. มัจฉชาดก ว่าด้วยความหึงหวงข้อ ๓๔เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๕. วัฏฏกชาดก ว่าด้วยความจริงข้อ ๓๕เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๖. สกุณชาดก ว่าด้วยที่พึ่งให้โทษข้อ ๓๖เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๗. ติตติรชาดก ว่าด้วยผู้มีความอ่อนน้อมข้อ ๓๗เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๘. พกชาดก ว่าด้วยผู้ฉลาดแกมโกงข้อ ๓๘เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๙. นันทชาดก ว่าด้วยการกล่าวคำหยาบข้อ ๓๙
เอกกนิบาตชาดก กุลาวกวรรค ๑๐. ขทิรังคารชาดก ว่าด้วยมีจิตมั่นคงข้อ ๔๐เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๑. โลสกชาดก ว่าด้วยคนที่ต้องเศร้าโศกข้อ ๔๑เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๒. กโปตกชาดก ว่าด้วยคนที่ต้องฉิบหายข้อ ๔๒เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๓. เวฬุกชาดก ว่าด้วยคนที่นอนตายข้อ ๔๓เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๔. มกสชาดก ว่าด้วยมีศัตรูผู้มีปัญญาดีกว่ามีมิตรโง่ข้อ ๔๔เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๕. โรหิณีชาดก ว่าด้วยผู้อนุเคราะห์ที่โง่เขลาไม่ดีข้อ ๔๕เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๖. อารามทูสกชาดก ว่าด้วยฉลาดในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ไม่มีความสุขข้อ ๔๖เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๗. วารุณิทูสกชาดก ว่าด้วยผู้มีปัญญาทรามทำให้เสียประโยชน์ข้อ ๔๗เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๘. เวทัพพชาดก ว่าด้วยผู้ปรารถนาประโยชน์โดยไม่แยบคายย่อมเดือดร้อนข้อ ๔๘เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๙. นักขัตตชาดก ว่าด้วยประโยชน์คือฤกษ์ข้อ ๔๙เอกกนิบาตชาดก อัตถกามวรรค ๑๐. ทุมเมธชาดก ว่าด้วยคนโง่ถูกบูชายัญเพราะคนอธรรมข้อ ๕๐เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๑. มหาสีลวชาดก ว่าด้วยความสำเร็จเกิดจากความพยายามข้อ ๕๑เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๒. จูฬชนกชาดก ว่าด้วยเป็นคนควรพยายามร่ำไปข้อ ๕๒
เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๓. ปุณณปาติชาดก ว่าด้วยการกล่าวถ้อยคำไม่จริงข้อ ๕๓เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๔. ผลชาดก ว่าด้วยการรู้จักผลไม้ข้อ ๕๔เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๕. ปัญจาวุธชาดก ว่าด้วยการบรรลุธรรมอันเกษมข้อ ๕๕เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๖. กัญจนขันธชาดก ว่าด้วยการบรรลุธรรมอันเกษมข้อ ๕๖เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๗. วานรินทชาดก ว่าด้วยธรรมของผู้ล่วงพ้นศัตรูข้อ ๕๗เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๘. ตโยธรรมชาดก ว่าด้วยธรรมของผู้ล่วงพ้นศัตรูข้อ ๕๘เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๙. เภริวาทชาดก ว่าด้วยการทำเกินประมาณข้อ ๕๙เอกกนิบาตชาดก อาสิงสวรรค ๑๐. สังขธมนชาดก ว่าด้วยการทำเกินประมาณข้อ ๖๐เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๑. อาสาตมันตชาดก ว่าด้วยหญิงเลวทรามข้อ ๖๑เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๒. อัณฑภูตชาดก ว่าด้วยการวางใจภรรยาข้อ ๖๒เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๓. ตักกชาดก ว่าด้วยธรรมดาหญิงข้อ ๖๓เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๔. ทุราชานชาดก ว่าด้วยภาวะของหญิงรู้ยากข้อ ๖๔เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๕. อนภิรติชาดก ว่าด้วยเปรียบหญิงเหมือนของ ๕ อย่างข้อ ๖๕
เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๖. มุทุลักขณชาดก ว่าด้วยความต้องการไม่มีสิ้นสุดข้อ ๖๖เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๗. อุจฉังคชาดก ว่าด้วยหญิงหาลูกหาผัวได้ง่ายข้อ ๖๗เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๘. สาเกตชาดก ว่าด้วยวางใจคนที่ชอบใจข้อ ๖๘เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๙. วิสวันตชาดก ว่าด้วยตายเสียดีกว่าดูดพิษที่คายออกแล้วข้อ ๖๙เอกกนิบาตชาดก อิตถีวรรค ๑๐. กุททาลชาดก ว่าด้วยความชนะที่ดีข้อ ๗๐เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๑. วรุณชาดก ว่าด้วยการทำไม่ถูกขั้นตอนข้อ ๗๑เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๒. สีลวนาคชาดก ว่าด้วยคนอกตัญญูมองคนในแง่ร้ายข้อ ๗๒เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๓. สัจจังกิรชาดก ว่าด้วยไม้ลอยน้ำดีกว่าคนอกตัญญูข้อ ๗๓เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๔. รุกขธรรมชาดก ว่าด้วยต้นไม้โดดเดี่ยวย่อมแพ้ลมข้อ ๗๔เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๕. มัจฉชาดก ว่าด้วยปลาขอฝนข้อ ๗๕เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๖. อสังกิยชาดก ว่าด้วยเมตตากรุณาทำให้ปลอดภัยข้อ ๗๖เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๗. มหาสุบินชาดก ว่าด้วยมหาสุบินข้อ ๗๗เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๘. อิลลีสชาดก ว่าด้วยคนมีรูปร่างเหมือนกันข้อ ๗๘
เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๙. ขรัสสรชาดก ว่าด้วยบุตรที่มารดาละทิ้งข้อ ๗๙เอกกนิบาตชาดก วรุณวรรค ๑๐. ภีมเสนชาดก ว่าด้วยคำแรกกับคำหลังไม่สมกันข้อ ๘๐สุราปานชาดก ว่าด้วย โทษของการดื่มสุราข้อ ๘๑มิตตวินทชาดก ว่าด้วย จักรบดศีรษะข้อ ๘๒กาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย มิตรข้อ ๘๓อัตถัสสทวารชาดก ว่าด้วย คุณธรรม ๖ ประการข้อ ๘๔กิมปักกชาดก ว่าด้วย โทษของกามข้อ ๘๕สีลวีมังสนชาดก ว่าด้วย ผู้มีศีลข้อ ๘๖มังคลชาดก ว่าด้วย ถือมงคลตื่นข่าวข้อ ๘๗สรัมภชาดก ว่าด้วย การพูดดี-พูดชั่วข้อ ๘๘กุหกชาดก ว่าด้วย พูดดีได้เงินได้ทองข้อ ๘๙อกตัญญูชาดก ว่าด้วย คนอกตัญญูข้อ ๙๐ลิตตชาดก ว่าด้วย ลูกสกาอาบยาพิษข้อ ๙๑
มหาสารชาดก ว่าด้วย ต้องการคนที่เหมาะกับเหตุการณ์ข้อ ๙๒วิสสาสโภชนชาดก ว่าด้วย การไว้วางใจข้อ ๙๓โลมหังสชาดก ว่าด้วย การแสวงหาอย่างประเสริฐข้อ ๙๔มหาสุทัสสนชาดก สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา.ข้อ ๙๕เตลปัตตชาดก ว่าด้วย การรักษาจิตข้อ ๙๖นามสิทธิชาดก ว่าด้วย ชื่อไม่เป็นของสำคัญข้อ ๙๗กูฏวาณิชชาดก ว่าด้วย คนผู้เป็นบัณฑิตข้อ ๙๘ปโรสหัสสชาดก ว่าด้วย คนผู้มีปัญญาข้อ ๙๙อสาตรูปชาดก ว่าด้วย สิ่งที่ครอบงำคนประมาทข้อ ๑๐๐ปโรสตชาดก ว่าด้วย คนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่เขลาตั้งร้อยข้อ ๑๐๑ปัณณิกชาดก ว่าด้วย ที่พึ่งให้โทษข้อ ๑๐๒เวริชาดก ว่าด้วย การอยู่ร่วมกับมีเวรกันข้อ ๑๐๓มิตตวินทชาดก ว่าด้วย โทษผู้ลุอำนาจความปรารถนาข้อ ๑๐๔
ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วย ช้างกลัวไม้แห้งข้อ ๑๐๕อุทัญจนีชาดก ว่าด้วย หญิงโจรข้อ ๑๐๖สาลิตตกชาดก ว่าด้วย คนมีศิลปะข้อ ๑๐๗พาหิยชาดก ว่าด้วย เป็นคนควรศึกษาศิลปะข้อ ๑๐๘กุณฑกปูวชาดก ว่าด้วย มีอย่างไรกินอย่างนั้นข้อ ๑๐๙สัพพสังหารกปัญหา ว่าด้วย การพูดของหญิง ๒ ประเภทข้อ ๑๑๐คัทรภปัญหา ว่าด้วย ลากับม้าอัสดรข้อ ๑๑๑อมราเทวีปัญหา ว่าด้วย บอกใบ้หนทางไปบ้านข้อ ๑๑๒สิคาลชาดก ว่าด้วย พราหมณ์เชื่อสุนัขข้อ ๑๑๓มิตจินติชาดก ว่าด้วย ปลาช่วยปลาให้พ้นข่ายข้อ ๑๑๔อนุสาสิกชาดก ว่าด้วย ดีแต่สอนผู้อื่นข้อ ๑๑๕ทุพพจชาดก ว่าด้วย ได้รับโทษเพราะทำเกินไปข้อ ๑๑๖ติตติรชาดก ว่าด้วย ตายเพราะปากข้อ ๑๑๗
วัฏฏกชาดก ว่าด้วย การใช้ความคิดข้อ ๑๑๘อกาลราวิชาดก ว่าด้วย ไก่ขันไม่ถูกเวลาข้อ ๑๑๙พันธนโมกขชาดก ว่าด้วย การหลุดพ้นจากเครื่องผูกมัดข้อ ๑๒๐เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๑. กุสนาฬิชาดก ว่าด้วยประโยชน์ของการผูกมิตรข้อ ๑๒๑เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๒. ทุมเมธชาดก ว่าด้วยคนโง่ได้ยศไม่เป็นประโยชน์ข้อ ๑๒๒เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๓. นังคลีสชาดก ว่าด้วยคนพาลกล่าวคำที่ไม่ควรกล่าวข้อ ๑๒๓เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๔. อัมพชาดก ว่าด้วยบัณฑิตควรพยายามร่ำไปข้อ ๑๒๔เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๕. กฏาหกชาดก ว่าด้วยคนขี้โอ่ข้อ ๑๒๕เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๖. อสิลักขณชาดก ว่าด้วยเหตุอย่างเดียวคนได้ผลต่างกันข้อ ๑๒๖เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๗. กลัณฑุกชาดก ว่าด้วยสกุลของนายกลัณฑุกะข้อ ๑๒๗เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๘. มูสิกชาดก ว่าด้วยผู้เอาธรรมบังหน้าข้อ ๑๒๘เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๙. อัคคิกชาดก ว่าด้วยท่านอัคคิกะข้อ ๑๒๙เอกกนิบาตชาดก กุสนาฬิวรรค ๑๐. โกสิยชาดก ว่าด้วยถ้อยคำกับการกินไม่สมกันข้อ ๑๓๐
อสัมปทานชาดก ว่าด้วย การไม่รับของทำให้เกิดการแตกร้าวข้อ ๑๓๑ปัญจภีรุกชาดก ว่าด้วย ความสวัสดีข้อ ๑๓๒ฆตาสนชาดก ว่าด้วย ภัยเกิดจากที่พึ่งข้อ ๑๓๓ฌานโสธนชาดก ว่าด้วย สุขเกิดจากสมาบัติข้อ ๑๓๔จันทาภชาดก ว่าด้วย ผู้เข้าถึงอาภัสสรพรหมข้อ ๑๓๕สุวรรณหังสชาดก ว่าด้วย โลภมากลาภหายข้อ ๑๓๖พัพพุชาดก ว่าด้วย วิธีให้แมวตายข้อ ๑๓๗โคธชาดก ว่าด้วย ฤาษีหลอกกินเหี้ยข้อ ๑๓๘อุภโตภัฏฐชาดก ว่าด้วย ผู้เสียหายหมดทุกอย่างข้อ ๑๓๙กากชาดก ว่าด้วย กาไม่มีมันเหลวข้อ ๑๔๐โคธชาดก ว่าด้วย คบคนชั่วไม่มีความสุขข้อ ๑๔๑สิคาลชาดก ว่าด้วย ทำอุบายนอนตายข้อ ๑๔๒วิโรจนชาดก ว่าด้วย ผู้ถูกเยาะเย้ยข้อ ๑๔๓
นังคุฏฐชาดก ว่าด้วย บูชาไฟด้วยหางวัวข้อ ๑๔๔ราธชาดก ว่าด้วย พูดเพ้อเจ้อเพราะความเขลาข้อ ๑๔๕กากชาดก ว่าด้วย กาวิดน้ำด้วยปากข้อ ๑๔๖บุปผรัตตชาดก ว่าด้วย เป็นทุกข์เพราะภรรยาไม่ได้ผ้าย้อมดอกคำข้อ ๑๔๗สิคาลชาดก ว่าด้วย สุนัขเข้าอยู่ในท้องช้างข้อ ๑๔๘เอกปัณณชาดก ว่าด้วย ต้นไม้ใบเดียวข้อ ๑๔๙สัญชีวชาดก ว่าด้วย โทษที่ยกย่องอสัตบุรุษข้อ ๑๕๐ราโชวาทชาดก ว่าด้วย วิธีชนะข้อ ๑๕๑สิคาลชาดก ว่าด้วย การทำโดยไม่พิจารณาข้อ ๑๕๓สูกรชาดก ว่าด้วย หมูท้าราชสีห์ข้อ ๑๕๕อุรคชาดก ว่าด้วย งูผู้มีคุณธรรมสูงข้อ ๑๕๗ภัคคชาดก ว่าด้วย อายุข้อ ๑๕๙อลีนจิตตชาดก ว่าด้วย กัลยาณมิตรข้อ ๑๖๑
คุณชาดก ว่าด้วย มิตรธรรมข้อ ๑๖๓สุหนุชาดก ว่าด้วย การเปรียบเทียบม้า ๒ ม้าข้อ ๑๖๕โมรชาดก ว่าด้วย นกยูงเจริญพระปริตต์ข้อ ๑๖๗วินีลกชาดก ว่าด้วย การเลือกทำเลผิดข้อ ๑๖๙อินทสมานโคตตชาดก ว่าด้วย การสมาคมกับสัตบุรุษข้อ ๑๗๑สันถวชาดก ว่าด้วย ความสนิทสนมข้อ ๑๗๓สุสีมชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุสีมะข้อ ๑๗๕คิชฌชาดก ว่าด้วย สายตาแร้งข้อ ๑๗๗นกุลชาดก ว่าด้วย อย่าวางใจมิตรข้อ ๑๗๙อุปสาฬหกชาดก ว่าด้วย คุณธรรมที่ไม่ตายไปจากโลกข้อ ๑๘๑สมิทธิชาดก ว่าด้วย การไม่รู้เวลาตายข้อ ๑๘๓สกุณัคฆิชาดก ว่าด้วย เหยี่ยวนกเขาข้อ ๑๘๕อรกชาดก ว่าด้วย การแผ่เมตตาข้อ ๑๘๗
กกัณฏกชาดก ว่าด้วย กกัณฏกชาดกข้อ ๑๘๙กัลยาณธรรมชาดก ว่าด้วย ผู้มีกัลยาณธรรมข้อ ๑๙๑ทัททรชาดก ว่าด้วย ราชสีห์กับสุนัขจิ้งจอกข้อ ๑๙๓มักกฏชาดก ว่าด้วย ลิงข้อ ๑๙๕ทุพภิยมักกฏชาดก ว่าด้วย การคบคนชั่วข้อ ๑๙๗อาทิจจุปัฏฐานชาดก ว่าด้วย ลิงไหว้พระอาทิตย์ข้อ ๑๙๙กฬายมุฏฐิชาดก ว่าด้วย โลภมากข้อ ๒๐๑ตินทุกชาดก ว่าด้วย อุบายข้อ ๒๐๓กัจฉปชาดก ว่าด้วย เต่าข้อ ๒๐๕สตธรรมชาดก ว่าด้วย สตธรรมมาณพข้อ ๒๐๗ทุทททชาดก ว่าด้วย คติของคนดีคนชั่วข้อ ๒๐๙อสทิสชาดก ว่าด้วย อสทิสกุมารข้อ ๒๑๑สังคามาวจรชาดก ว่าด้วย ช้างเข้าสงครามข้อ ๒๑๓
วาโลทกชาดก ว่าด้วย น้ำหางข้อ ๒๑๕คิริทัตตชาดก ว่าด้วย การเอาอย่างข้อ ๒๑๗อนภิรติชาดก จิตขุ่นมัว-ไม่ขุ่นมัวข้อ ๒๑๙ทธิวาหนชาดก ว่าด้วย พระเจ้าทธิวาหนะข้อ ๒๒๑จตุมัฏฐชาดก ว่าด้วย ผู้เลวทราม ๔ อย่างข้อ ๒๒๓สีหโกตถุกชาดก ว่าด้วย ตัวเหมือนราชสีห์แต่เสียงไม่เหมือนข้อ ๒๒๕สีหจัมมชาดก ว่าด้วย ลาปลอมเป็นราชสีห์ข้อ ๒๒๗สีลานิสังสชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ศีลข้อ ๒๒๙รุหกชาดกข้อ ๒๓๑สิริกาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย สิริกับกาฬกรรณีข้อ ๒๓๓จุลลปทุมชาดก ว่าด้วย การลงโทษหญิงชายทำชู้กันข้อ ๒๓๕มณิโจรชาดก ว่าด้วย พระเจ้าอธรรมิกราชข้อ ๒๓๗ปัพพตูปัตถรชาดก ว่าด้วย สระที่เชิงเขาลาดข้อ ๒๓๙
วลาหกัสสชาดก ว่าด้วย ความสวัสดีข้อ ๒๔๑มิตตามิตตชาดก ว่าด้วย อาการของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตรข้อ ๒๔๓ราธชาดก ว่าด้วย เรื่องจริงเก่าไม่ดีไม่ควรพูดข้อ ๒๔๕คหปติชาดก ว่าด้วย การทวงในเวลายังไม่ถึงกำหนดข้อ ๒๔๗สาธุสีลชาดก ว่าด้วย เลือกเอาผู้มีศีลข้อ ๒๔๙พันธนาคารชาดก ว่าด้วย เครื่องผูกข้อ ๒๕๑เกฬิสีลชาดก ว่าด้วย ปัญญาสำคัญกว่าร่างกายข้อ ๒๕๓ขันธปริตตชาดก ว่าด้วย พระปริตต์ป้องกันสัตว์ร้ายต่างๆข้อ ๒๕๕วีรกชาดก ว่าด้วย โทษการเอาอย่างผู้อื่นข้อ ๒๕๗คังเคยยชาดก ว่าด้วย ผู้ชอบโอ้อวดข้อ ๒๕๙กุรุงคมิคชาดก ว่าด้วย การร่วมมือกันข้อ ๒๖๑อัสสกชาดก ว่าด้วย ไม่รู้ของจริงเพราะมีสิ่งใหม่ๆ ปิดไว้ข้อ ๒๖๓สุงสุมารชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาไม่สมกับตัวข้อ ๒๖๕
กักกรชาดก ว่าด้วย ผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้ข้อ ๒๖๗กันทคลกชาดก ว่าด้วย นกหัวขวานตายเพราะไม้แก่นข้อ ๒๖๙โสมทัตตชาดก ว่าด้วย อาการของผู้ขอข้อ ๒๗๑อุจฉิฏฐภัตตชาดก ว่าด้วย นางพราหมณีหาชายชู้ข้อ ๒๗๓ภรุราชชาดก ว่าด้วย ประทุษร้ายผู้มีศีลย่อมวิบัติข้อ ๒๗๕ปุณณนทีชาดก ว่าด้วย การไม่ระลึกถึงข้อ ๒๗๗กัจฉปชาดก ว่าด้วย ตายเพราะปากข้อ ๒๗๙มัจฉชาดก ว่าด้วย ไฟราคะร้อนกว่าไฟอย่างอื่นข้อ ๒๘๑เสคคุชาดก ว่าด้วย การได้รับทุกข์จากผู้เป็นที่พึ่งข้อ ๒๘๓กูฏวาณิชชาดก ว่าด้วย หนามยอกเอาหนามบ่งข้อ ๒๘๕ครหิตชาดก ว่าด้วย คนโง่เขลาย่อมเห็นแก่เงินข้อ ๒๘๗ธัมมัทธชชาดก ว่าด้วย ผู้ถึงธรรมของสัตบุรุษข้อ ๒๘๙กาสาวชาดก ว่าด้วย ผู้ควรนุ่งห่มผ้ากาสาวะข้อ ๒๙๑
จุลลนันทิยชาดก ว่าด้วย ผลของกรรมดีกรรมชั่วข้อ ๒๙๓ปุฏภัตตชาดก ว่าด้วย การคบข้อ ๒๙๕กุมภีลชาดก ว่าด้วย คุณธรรมเครื่องให้เจริญข้อ ๒๙๗ขันติวรรณนชาดก ว่าด้วย ต้องอดใจในคนที่หาคุณธรรมยากข้อ ๒๙๙โกสิยชาดก ว่าด้วย ผู้รู้กาลควรไม่ควรข้อ ๓๐๑คูถปาณกชาดก ว่าด้วย หนอนท้าช้างสู้ข้อ ๓๐๓กามนีตชาดก ว่าด้วย ผู้ถูกโรครักครอบงำรักษายากข้อ ๓๐๕ปลายิชาดก ว่าด้วย ขับไล่ศัตรูแบบสายฟ้าแลบข้อ ๓๐๗ทุติยปลายิชาดก ว่าด้วย คนถูกความเร่าร้อนเผาจนไม่อาจสู้ข้าศึกได้ข้อ ๓๐๙อุปาหนชาดก ว่าด้วย อนารยชนย่อมใช้ศิลปะในทางผิดข้อ ๓๑๑วีณาถูณชาดก ว่าด้วย รักคนผิดข้อ ๓๑๓วิกัณณกชาดก ว่าด้วย คนเห็นแก่อามิสย่อมเดือดร้อนข้อ ๓๑๕อสิตาภุชาดก ว่าด้วย โลภมากลาภหายข้อ ๓๑๗
วัจฉนขชาดก ว่าด้วย ดาบสผู้มีเล็บงามข้อ ๓๑๙พกชาดก ว่าด้วย นกเจ้าเล่ห์ข้อ ๓๒๑สาเกตชาดก ว่าด้วย เหตุให้เกิดความรักข้อ ๓๒๓เอกปทชาดก ว่าด้วย ความเพียรทำให้เกิดประโยชน์หลายอย่างข้อ ๓๒๕หริตมาตชาดก ว่าด้วย ผู้มีอิสรภาพข้อ ๓๒๗มหาปิงคลชาดก ว่าด้วย พระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจข้อ ๓๒๙สัพพทาฐิชาดก ว่าด้วย ผู้มีบริวารมากเป็นใหญ่ได้ข้อ ๓๓๒สุนขชาดก ว่าด้วย ผู้ฉลาดย่อมช่วยตัวเองได้ข้อ ๓๓๔คุตติลชาดก ว่าด้วย ลูกศิษย์คิดล้างครูข้อ ๓๓๖วิคติจฉชาดก ว่าด้วย ความปรารถนาไม่มีที่สิ้นสุดข้อ ๓๓๘มูลปริยายชาดก ว่าด้วย กาลเวลากินสัตว์พร้อมทั้งตัวเองข้อ ๓๔๐พาโลวาทชาดก ว่าด้วย คนมีปัญญาบริโภคข้อ ๓๔๒ปาทัญชลิชาดก ว่าด้วย ปาทัญชลีราชกุมารข้อ ๓๔๔
กิงสุโกปมชาดก ว่าด้วย คนไม่รู้ธรรมด้วยญาณย่อมสงสัยในธรรมข้อ ๓๔๖สาลกชาดก ว่าด้วย สาลกวานรข้อ ๓๔๘กปิชาดก ว่าด้วย เข้าใจว่าลิงเป็นฤาษีข้อ ๓๕๐สังกัปปราคชาดก ว่าด้วย ลูกศรคือกิเลสข้อ ๓๕๒ติลมุฏฐิชาดก ว่าด้วย การเฆี่ยนตีเป็นการสั่งสอนข้อ ๓๕๕มณิกัณฐชาดก ว่าด้วย ขอสิ่งที่ไม่ควรขอข้อ ๓๕๘กุณฑกกุจฉิสินธวชาดก ว่าด้วย รู้ว่าเขาดีก็ต้องเลี้ยงให้สมดีข้อ ๓๖๑สุกชาดก ว่าด้วย โทษของการไม่รู้ประมาณข้อ ๓๖๔ชรูทปานชาดก ว่าด้วย ขุดบ่อได้ทรัพย์กลับพินาศเพราะขุดเกินข้อ ๓๖๗คามณิจันทชาดก ว่าด้วย ลิงเป็นสัตว์ไม่รู้จักเหตุข้อ ๓๗๐มันธาตุราชชาดก ว่าด้วย กามมีความสุขน้อยมีทุกข์มากข้อ ๓๗๓ติรีติวัจฉชาดก ว่าด้วย ควรบูชาผู้มีพระคุณข้อ ๓๗๖ทูตชาดก ว่าด้วย ทุกชีวิตเป็นทูตของท้องข้อ ๓๗๙
ปทุมชาดก ว่าด้วย ไม่ควรพูดให้เกินความจริงข้อ ๓๘๒มุทุปาณิชาดก ว่าด้วย ความปรารถนาสมประสงค์ในกาลมีของ ๔ อย่างข้อ ๓๘๕จุลลปโลภนชาดก ว่าด้วย หญิงทำบุรุษให้งงงวยข้อ ๓๘๘มหาปนาทชาดก ว่าด้วย ปราสาทของพระเจ้ามหาปนาทข้อ ๓๙๑ขุรัปปชาดก ว่าด้วย ถึงคราวกล้าควรกล้าข้อ ๓๙๔วาตัคคสินธวชาดก ว่าด้วย มิตรสันถวะเกิดแต่แรกพบข้อ ๓๙๗สุวรรณกักกฏกชาดก ว่าด้วย ปูทองข้อ ๔๐๐อารามทูสกชาดก ว่าด้วย เหตุที่นายอุยยานบาลจะถูกติข้อ ๔๐๓สุชาตาชาดก ว่าด้วย ถ้อยคำไพเราะทำให้คนรักข้อ ๔๐๖อุลูกชาดก ว่าด้วย หน้าตาไม่ดีไม่ควรให้เป็นใหญ่ข้อ ๔๐๙อุทปานทูสกชาดก ว่าด้วย การขี้เยี่ยวลงบ่อน้ำเป็นธรรมดาของหมาจิ้งจอกข้อ ๔๑๒พยัคฆชาดก ว่าด้วย เรื่องของมิตรข้อ ๔๑๕กัจฉปชาดก ว่าด้วย ลิงสัปดนข้อ ๔๑๘
โลลชาดก ว่าด้วย โทษของความโลเลข้อ ๔๒๑รุจิรชาดกข้อ ๔๒๔กุรุธรรมชาดก ว่าด้วย ให้ช้างแก่ท้าวกาลิงคราชข้อ ๔๒๗โรมชาดก ว่าด้วย อาชีวกเจ้าเล่ห์ข้อ ๔๓๐มหิสชาดก ว่าด้วย ลิงกับควายข้อ ๔๓๓สตปัตตชาดก ว่าด้วย ความสำคัญผิดข้อ ๔๓๖ปูฏทูสกชาดก ว่าด้วย ผู้ชอบทำลายข้อ ๔๓๙อัพภันตรชาดก ว่าด้วย ผลไม้ทิพย์ข้อ ๔๔๒เสยยชาดกข้อ ๔๔๕วัฑฒกีสูกรชาดก ว่าด้วย หมูสู้เสือได้ด้วยสามัคคีกันข้อ ๔๔๘สิริชาดก ว่าด้วย โภคะเกิดแก่ผู้มีบุญข้อ ๔๕๑มณิสูกรชาดก ว่าด้วย ของดีใครทำลายไม่ได้ข้อ ๔๕๔สาลุกชาดก ว่าด้วย อุบายไม่ให้ถูกฆ่าข้อ ๔๕๗
ลาภครหิกชาดก ว่าด้วย วิธีการหลอกลวงข้อ ๔๖๐มัจฉทานชาดก ว่าด้วย บุญที่ให้ทานแก่ปลาข้อ ๔๖๓นานาฉันทชาดก ว่าด้วย ต่างคนต่างใจข้อ ๔๖๖สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ของศีลข้อ ๔๖๙ภัทรฆฏเภทกชาดก ว่าด้วย คนโง่เขลาเดือดร้อนภายหลังข้อ ๔๗๒สุปัตตชาดก ว่าด้วย นางกาแพ้ท้องข้อ ๔๗๕กายนิพพินทชาดก ว่าด้วย ความเบื่อหน่ายร่างกายข้อ ๔๗๘ชัมพุขาทกชาดก ว่าด้วย การสรรเสริญกันและกันข้อ ๔๘๑อันตชาดก ว่าด้วย ที่สุด ๓ ประเภทข้อ ๔๘๔สมุททชาดก ว่าด้วย สมุทรสาครข้อ ๔๘๗กามวิลาปชาดก ว่าด้วย ผู้พิลาปถึงกามข้อ ๔๙๐อุทุมพรชาดก ว่าด้วย ผู้อ่อนน้อมชื่อว่าเป็นผู้อิ่มข้อ ๔๙๓โกมาริยปุตตชาดก ว่าด้วย ผู้ไกลจากภูมิฌานข้อ ๔๙๖
พกชาดก ว่าด้วย การทำลายตบะข้อ ๔๙๙จุลลกาลิงคชาดก ว่าด้วย เทวดากีดกันความพยายามของคนไม่ได้ข้อ ๕๐๒มหาอัสสาโรหชาดก ว่าด้วย การทำความดีไว้ในปางก่อนข้อ ๕๐๖เอกราชชาดก ว่าด้วย คุณธรรมคือขันติและตบะข้อ ๕๑๐ทัททรชาดก ว่าด้วย ไม่ควรถือตัวในที่ที่เขาไม่รู้จักข้อ ๕๑๔สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ความลับไม่มีในโลกข้อ ๕๑๘สุชาตาชาดก ว่าด้วย ได้รับโทษเพราะประมาทข้อ ๕๒๒ปลาสชาดก ว่าด้วย ขุมทรัพย์ที่ฝังไว้ที่โคนไม้ข้อ ๕๒๖จตุกกนิบาตชาดก กาลิงควรรค ชวสกุณชาดก ว่าด้วยผู้ไม่มีกตัญญูไม่ควรคบข้อ ๕๓๐ฉวชาดก ว่าด้วย การนั่งที่ไม่สมควรข้อ ๕๓๔สัยหชาดก ว่าด้วย การแสวงหาที่ประเสริฐข้อ ๕๓๘ปุจิมันทชาดก ว่าด้วย ผู้รอบคอบข้อ ๕๔๒กัสสปมันทิยชาดก ว่าด้วย รู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิดข้อ ๕๔๖
ขันติวาทิชาดก ว่าด้วย โทษที่ทำร้ายพระสมณะข้อ ๕๕๐โลหกุมภิชาดก ว่าด้วย สัตว์นรกในโลหกุมภีข้อ ๕๕๔มังสชาดก ว่าด้วย วาทศิลป์ของคนขอข้อ ๕๕๘สสปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ผู้สละชีวิตเป็นทานข้อ ๕๖๒มตโรทนชาดก ว่าด้วย ร้องไห้ถึงคนตายข้อ ๕๖๖กณเวรชาดก ว่าด้วย หญิงหลายผัวข้อ ๕๗๐ติตติรชาดก ว่าด้วย บาปเกิดจากความจงใจข้อ ๕๗๔สุจจชชาดก ว่าด้วย ภรรยาที่ดีข้อ ๕๗๘กุฏิทูสกชาดก ว่าด้วย ลิงกับนกขมิ้นข้อ ๕๘๒ทุททุภายชาดก ว่าด้วย พวกกระต่ายตื่นตูมข้อ ๕๘๖พรหมทัตตชาดก ว่าด้วย ผู้ขอกับผู้ถูกขอข้อ ๕๙๐จัมมสาฏกชาดก ว่าด้วย อย่าไว้ใจสัตว์หน้าขนข้อ ๕๙๔โคธชาดก ว่าด้วย เหี้ยกับฤาษีปลอมข้อ ๕๙๘
กักการุชาดก ว่าด้วย ผู้ควรประดับดอกฟักทิพย์ข้อ ๖๐๒กากาติชาดก ว่าด้วย นางกากีข้อ ๖๐๖อนนุโสจิยชาดก ว่าด้วย ทุกคนจะต้องตายควรเมตตากันข้อ ๖๑๐กาฬพาหุชาดก ว่าด้วย ลิงหลอกเจ้าข้อ ๖๑๔สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ธรรมที่นำความสุขมาให้ข้อ ๖๑๘โกกาลิกชาดก ว่าด้วย พูดในกาลที่ควรพูดข้อ ๖๒๒รถลัฏฐิชาดก ว่าด้วย ใคร่ครวญก่อนแล้วทำข้อ ๖๒๖โคธชาดก ว่าด้วย เขารักก็รักมั่ง เขาชังก็ชังตอบข้อ ๖๓๐ราโชวาทชาดก ว่าด้วย คุณสมบัติของผู้นำข้อ ๖๓๔ชัมพุกชาดก ว่าด้วย โทษที่ไม่รู้ประมาณตนข้อ ๖๓๘พรหาฉัตตชาดก ว่าด้วย เอาของน้อยแลกของมากข้อ ๖๔๒ปีฐชาดก ว่าด้วย ธรรมในสกุลข้อ ๖๔๖ถุสชาดก ว่าด้วย รู้จักแกลบหรือข้าวสารในที่มืดข้อ ๖๕๐
พาเวรุชาดก ว่าด้วย พวกเดียรถีย์เสื่อมลาภสักการะข้อ ๖๕๔วิสัยหชาดก ว่าด้วย ความยากจนไม่เป็นเหตุให้ทำชั่วข้อ ๖๕๘กุณฑลิกชาดก ว่าด้วย เปรียบนารีด้วยท่าน้ำข้อ ๖๖๒วานรชาดก ว่าด้วย ผู้รู้เท่าถึงเหตุการณ์เอาตัวรอดได้ข้อ ๖๖๖กุนตินีชาดก ว่าด้วย การเชื่อมมิตรภาพข้อ ๖๗๐อัมพชาดก ว่าด้วย หญิงขโมยมะม่วงข้อ ๖๗๔คชกุมภชาดก ว่าด้วย ช้าๆ จะได้พร้าสองเล่มงามข้อ ๖๗๘เกสวชาดก ว่าด้วย ความคุ้นเคยเป็นรสอันยอดเยี่ยมข้อ ๖๘๒อยกูฏชาดก ว่าด้วย ยักษ์ถือกระบองเหล็กใหญ่ข้อ ๖๘๖อรัญญชาดก ว่าด้วย การเลือกคบคนข้อ ๖๙๐สันธิเภทชาดก ว่าด้วย โทษที่เชื่อถือคำส่อเสียดข้อ ๖๙๔เทวตาปัญหาชาดก ว่าด้วย ปัญหาของเทวดาข้อ ๖๙๘มณิกุณฑลชาดก ว่าด้วย ผู้ไม่หวั่นไหวในโลกธรรมข้อ ๗๐๒
สุชาตชาดก ว่าด้วย คำคมของคนฉลาดข้อ ๗๐๗เวนสาขชาดก ว่าด้วย ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่วข้อ ๗๑๒อุรคชาดก ว่าด้วย เปรียบคนตายเหมือนงูลอกคราบข้อ ๗๑๗ธังกชาดก ว่าด้วย การร้องไห้ไม่มีประโยชน์ข้อ ๗๒๒การันทิยชาดก ว่าด้วย การทำที่เหลือวิสัยข้อ ๗๒๗ลฏุกิกชาดก ว่าด้วย คติของคนมีเวรข้อ ๗๓๒จุลลธรรมปาลชาดก ว่าด้วย ความรักของแม่ที่มีต่อลูกข้อ ๗๓๗สุวรรณมิคชาดก ว่าด้วย เนื้อติดบ่วงนายพรานข้อ ๗๔๓สุสันธีชาดก ว่าด้วย นางผิวหอมข้อ ๗๔๘วรรณาโรหชาดก ว่าด้วย ผู้มีใจคอหนักแน่นข้อ ๗๕๓สีลวีมังสชาดก ว่าด้วย ผู้ประพฤติธรรมย่อมเป็นผู้เสมอกันข้อ ๗๕๘หิริชาดก ว่าด้วย การกระทำที่ส่อให้รู้ว่ามิตรหรือมิใช่มิตรข้อ ๗๖๓ขัชโชปนกชาดก ว่าด้วย เห็นหิ่งห้อยว่าเป็นไฟข้อ ๗๖๘
อหิตุณฑิกชาดก ว่าด้วย ลิงกับหมองูข้อ ๗๗๓คุมพิยชาดก ว่าด้วย เปรียบวัตถุกามเหมือนยาพิษข้อ ๗๗๘สาลิยชาดก ว่าด้วย ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัวข้อ ๗๘๓ตจสารชาดก ว่าด้วย คนฉลาดย่อมไม่แสดงอาการให้ศัตรูเห็นข้อ ๗๘๘มิตตวินทุกชาดก ว่าด้วย จักรกรดพัดบนหัวข้อ ๗๙๓ปลาสชาดก ว่าด้วย เหตุที่จะต้องหนีจากไปข้อ ๗๙๘ทีฆีติโกสลชาดก ว่าด้วย เวรย่อมไม่ระงับด้วยเวรข้อ ๘๐๓มิคโปตกชาดก ว่าด้วย คำพูดที่ทำให้หายเศร้าโศกข้อ ๘๐๘มูสิกชาดก ว่าด้วย ควรเรียนทุกอย่างแต่ไม่ควรใช้ทุกอย่างข้อ ๘๑๓จุลลธนุคคหชาดก ว่าด้วย จุลลธนุคคหบัณฑิตข้อ ๘๑๘กโปตกชาดก ว่าด้วย โภคะของมนุษย์ข้อ ๘๒๕อาวาริยชาดก ว่าด้วย การกระทำที่ไม่เจริญด้วยโภคะข้อ ๘๓๑เสตเกตุชาดก ว่าด้วย คนที่ได้ชื่อว่าเป็นทิศข้อ ๘๓๗
ทรีมุขชาดกที่ ๓ ว่าด้วย โทษของกามข้อ ๘๔๓เนรุชาดก ว่าด้วย อานุภาพของเนรุบรรพตข้อ ๘๔๙อาสังกชาดก ว่าด้วย ความหวังข้อ ๘๕๕มิคาโลปชาดก ว่าด้วย โทษของคนหัวดื้อข้อ ๘๖๓สิริกาฬกัณณิชาดก ว่าด้วย สิริกับกาฬกรรณีข้อ ๘๖๙กุกกุฏชาดก ว่าด้วย ผลของการไม่เชื่อง่ายข้อ ๘๘๖ธัมมัทธชชาดก ว่าด้วย พูดอย่างหนึ่งทำอย่างหนึ่งข้อ ๘๙๓นันทิยมิคราชชาดก ว่าด้วย พระยาเนื้อนันทิยะข้อ ๘๙๙ขุรปุตตชาดก ว่าด้วย ทำตนให้ไร้ประโยชน์ข้อ ๙๐๕สูจิชาดก ว่าด้วย เข็มข้อ ๙๑๑ตุณฑิลชาดก ว่าด้วย ธรรมเหมือนน้ำ บาปธรรมเหมือนเหงื่อไคลข้อ ๙๑๗สุวรรณกักกฏกชาดก ว่าด้วย ปูตัวฉลาดข้อ ๙๒๓มัยหสกุณชาดก ว่าด้วย การใช้ทรัพย์ให้เป็นประโยชน์ข้อ ๙๓๑
ปัพพชิตวิเหฐกชาดก ว่าด้วย กราบไหว้ผู้ควรกราบไหว้ข้อ ๙๓๗อุปสิงฆปุปผกชาดก ว่าด้วย คนดีไม่ควรทำชั่วแม้นิดหน่อยข้อ ๙๔๔วิฆาสาทชาดก ว่าด้วย การกินของที่เป็นเดนข้อ ๙๕๑วัฏฏกชาดก ว่าด้วย การทำให้เกิดความสุขข้อ ๙๕๗มณิชาดก ว่าด้วย แก้วมณีข้อ ๙๖๓กุกกุชาดก ว่าด้วย ปฏิปทาของพระราชาผู้เป็นบัณฑิตข้อ ๙๖๙มโนชชาดก ว่าด้วย คบคนชั่วไม่ได้ความสุขยั่งยืนข้อ ๙๗๖สุตนชาดก ว่าด้วย เสียเพื่อได้ข้อ ๙๘๓มาตุโปสกคิชฌชาดก ว่าด้วย เมื่อถึงคราวพินาศความคิดย่อมวิบัติข้อ ๙๙๐ทัพพปุปผกชาดก ว่าด้วย โทษของการโต้เถียงกันข้อ ๙๙๗ทสัณณกชาดกที่ ๖ ว่าด้วย ให้แล้วไม่เดือดร้อนภายหลังทำได้ยากข้อ ๑๐๐๗เสนกชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาช่วยคนอื่นได้ข้อ ๑๐๑๔อัฏฐิเสนชาดก ว่าด้วย การขอข้อ ๑๐๒๑
กปิชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของผู้บริหารคณะข้อ ๑๐๒๘พกพรหมชาดก ว่าด้วย ศีลและพรตของพกพรหมข้อ ๑๐๓๕คันธารชาดกข้อ ๑๐๔๓มหากปิชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของหัวหน้าข้อ ๑๐๕๐กุมภการชาดก ว่าด้วย เหตุให้ประพฤติภิกขาจาริยวัตรข้อ ๑๐๕๗ทัฬหธรรมชาดก ว่าด้วย ความกตัญญูข้อ ๑๐๖๕โสมทัตตชาดก ว่าด้วย ความเศร้าโศกถึงผู้เป็นที่รักข้อ ๑๐๗๒สุสีมชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุสีมะออกผนวชข้อ ๑๐๗๙โกฏสิมพลิชาดก ว่าด้วย การระวังภัยที่ยังไม่มาถึงข้อ ๑๐๘๖ธูมการีชาดก ว่าด้วย เศร้าโศกเพราะได้ใหม่ลืมเก่าข้อ ๑๐๙๓ชาครชาดก ว่าด้วย ผู้หลับและตื่นข้อ ๑๑๐๐กุมมาสปิณฑชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ถวายขนมกุมมาสข้อ ๑๑๐๗ปรันตปชาดก ว่าด้วย ลางบอกความชั่วและภัยที่จะมาถึงข้อ ๑๑๑๔
กัจจานิชาดก ว่าด้วย ในกาลไหนๆ ธรรมย่อมไม่ตายข้อ ๑๑๒๑อัฏฐสัททชาดก ว่าด้วย นิพพานข้อ ๑๑๒๙สุลสาชาดก ว่าด้วย ผู้รอบรู้เหตุผลย่อมรอดพ้นศัตรูข้อ ๑๑๓๗สุมังคลชาดก ว่าด้วย คุณธรรมของกษัตริย์ข้อ ๑๑๔๖คังคมาลชาดก ว่าด้วย กามทั้งหลายเกิดจากความดำริข้อ ๑๑๕๕เจติยราชชาดก ว่าด้วย เชฏฐาปจายนธรรมข้อ ๑๑๖๓อินทริยชาดก ว่าด้วย ดี ๔ ชั้นข้อ ๑๑๗๑อาทิตตชาดก ว่าด้วย การให้ทานกับการรบข้อ ๑๑๘๐อัฏฐานชาดก ว่าด้วย สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ข้อ ๑๑๘๘ทีปิชาดก ว่าด้วย คนร้ายไม่ต้องการเหตุผลข้อ ๑๑๙๙คิชฌชาดก ว่าด้วย ผู้ไม่ทำตามคำสอนย่อมพินาศข้อ ๑๒๐๗โกสัมพิยชาดก ว่าด้วย อยู่คนเดียวดีกว่าร่วมกับคนพาลข้อ ๑๒๑๖มหาสุวราชชาดก ว่าด้วย สหายย่อมไม่ละทิ้งสหายข้อ ๑๒๒๖
จุลลสุวกราชชาดก ว่าด้วย ผู้รักษาไมตรีข้อ ๑๒๓๖หริตจชาดก ว่าด้วย กิเลสที่มีกำลังกล้าข้อ ๑๒๔๖ปทกุศลมาณวชาดก ว่าด้วย ภัยที่เกิดแต่ที่พึ่งอาศัยข้อ ๑๒๕๕โลมสกัสสปชาดก ว่าด้วย ตบะเป็นคุณธรรมอันประเสริฐข้อ ๑๒๖๕จักกวากชาดก ว่าด้วย ความเป็นอยู่ของนกจักรพรากข้อ ๑๒๗๔หลิททราคชาดก ว่าด้วย ลักษณะของผู้ที่จะคบข้อ ๑๒๘๓สมุคคชาดก ว่าด้วย เปรียบหญิงมีอาการคล้ายก้นเหวข้อ ๑๒๙๒ปูติมังสชาดก ว่าด้วย โทษของการมองในเวลาที่ไม่ควรมองข้อ ๑๓๐๑ทัททรชาดก ว่าด้วย คนอกตัญญู ไม่รู้จักบุญคุณคนอื่นข้อ ๑๓๑๐จตุทวารชาดก ว่าด้วย จักรกรดพัดบนศีรษะข้อ ๑๓๑๙กัณหชาดก ว่าด้วย ขอพรข้อ ๑๓๒๙จตุโปสถชาดก ว่าด้วย สมณะข้อ ๑๓๔๒สังขชาดก ว่าด้วย อานิสงส์ถวายรองเท้าข้อ ๑๓๕๗
จุลลโพธิชาดก ว่าด้วย ความโกรธข้อ ๑๓๖๗มัณฑัพยชาดก ว่าด้วย ความรักที่มีต่อบุตรข้อ ๑๓๘๐นิโครธชาดก ว่าด้วย การคบคนดีข้อ ๑๓๙๐ตักกลชาดก ว่าด้วย การเลี้ยงดูบิดามารดาข้อ ๑๔๐๐มหาธรรมปาลชาดก ว่าด้วย เหตุที่ไม่ตายในวัยหนุ่มข้อ ๑๔๑๐กุกกุฏชาดก ว่าด้วย พ้นศัตรูเพราะรู้เท่าทันข้อ ๑๔๒๒มัฏฐกุณฑลิชาดก ว่าด้วย คนร้องไห้ถึงคนตายเป็นคนโง่เขลาข้อ ๑๔๓๓พิลารโกสิยชาดก ว่าด้วย ให้ทานไม่ได้เพราะเหตุ ๒ อย่างข้อ ๑๔๔๓จักกวากชาดก ว่าด้วย นกจักรพรากข้อ ๑๔๕๓ภูริปัญหาชาดก ว่าด้วย คนไม่ดี ๔ จำพวกข้อ ๑๔๖๓มหามังคลชาดก ว่าด้วย มงคลข้อ ๑๔๗๓ฆตปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ความดับความโศกข้อ ๑๔๘๓มาตุโปสกชาดก ว่าด้วย พญาช้างผู้เลี้ยงมารดาข้อ ๑๔๙๓
ชุณหชาดก ว่าด้วย การคบบัณฑิตและคบคนพาลข้อ ๑๕๐๔ธรรมเทวปุตตชาดก ว่าด้วย เรื่องธรรมชนะอธรรมข้อ ๑๕๑๕อุทยชาดก ว่าด้วย บารมี ๑๐ ทัศข้อ ๑๕๒๖ปานียชาดก ว่าด้วย การทำบาปแล้วรังเกียจบาปที่ทำข้อ ๑๕๔๒ยุธัญชยชาดก ว่าด้วย การผนวชของเจ้าชายยุธัญชัยและยุธิฏฐิละข้อ ๑๕๕๓ทสรถชาดก ว่าด้วย ผู้มีปัญญาย่อมไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่เสียไปแล้วข้อ ๑๕๖๔สังวรชาดก ว่าด้วย พระราชาผู้มีศีลาจารวัตรที่ดีงามข้อ ๑๕๗๗สุปปารกชาดก ว่าด้วย ทะเล ๖ ประการข้อ ๑๕๘๘จุลลกุณาลชาดก ว่าด้วย สิ่ง ๕ อย่างรู้ได้ยากข้อ ๑๖๐๑ภัททสาลชาดก ว่าด้วย การบำเพ็ญประโยชน์แก่ญาติข้อ ๑๖๑๓สมุททวาณิชชาดก ว่าด้วย พ่อค้าทางสมุทรข้อ ๑๖๒๕กามชาดก ว่าด้วย กามและโทษของกามข้อ ๑๖๓๗ชนสันธชาดก ว่าด้วย เหตุที่ทำจิตให้เดือดร้อนข้อ ๑๖๔๙
มหากัณหชาดก ว่าด้วย คราวที่สุนัขดำกินคนข้อ ๑๖๖๑โกสิยชาดก ว่าด้วย โกสิยเศรษฐีขี้ตระหนี่ข้อ ๑๖๗๓เมณฑกปัญหาชาดก ว่าด้วย เมณฑกปัญหาข้อ ๑๖๘๖มหาปทุมชาดก ว่าด้วย มหาปทุมกุมารข้อ ๑๖๙๘มิตตามิตตชาดก ว่าด้วย อาการ ๑๖ ของผู้เป็นมิตรและมิใช่มิตรข้อ ๑๗๑๓อัมพชาดก ว่าด้วย มนต์เสื่อมเพราะลบหลู่ครูอาจารย์ข้อ ๑๗๒๕ผันทนชาดก ว่าด้วย การผูกเวรของหมีและไม้ตะคร้อข้อ ๑๗๓๘ชวนหังสชาดก ว่าด้วย รักกันอยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้ข้อ ๑๗๕๑จุลลนารทกัสสปชาดก ว่าด้วย พิษเหวเปือกตมและอสรพิษข้อ ๑๗๖๔ทูตชาดก ว่าด้วย การบอกความทุกข์แก่ผู้ที่ควรบอกข้อ ๑๗๗๗กาลิงคโพธิชาดก ว่าด้วย การพยากรณ์ที่อันเป็นชัยภูมิข้อ ๑๗๙๐อกิตติชาดก ว่าด้วย อกิตติดาบสขอพรท้าวสักกะข้อ ๑๘๐๖ตักการิยชาดก ว่าด้วย การพูดดีเป็นศรีแก่ตัวข้อ ๑๘๒๖
รุรุมิคชาดก ว่าด้วย น้ำใจของพญาเนื้อรุรุข้อ ๑๘๓๙สรภชาดก ว่าด้วย ละมั่งทำคุณแก่พระราชาข้อ ๑๘๕๔สาลิเกทารชาดก ว่าด้วย นกแขกเต้าเลี้ยงพ่อแม่ข้อ ๑๘๗๒จันทกินนรชาดก ว่าด้วย นางจันทกินนรีข้อ ๑๘๘๓มหาอุกกุสชาดก ว่าด้วย สัตว์ ๔ สหายข้อ ๑๘๙๑อุททาลกชาดก ว่าด้วย จรณธรรมข้อ ๑๙๐๗ภิสชาดก ว่าด้วย ผู้ลักเอาเหง้ามันข้อ ๑๙๒๑สุรุจิชาดก ว่าด้วย พระเจ้าสุรุจิข้อ ๑๙๔๒ปัญจุโปสถิกชาดก ว่าด้วย นกพิราบข้อ ๑๙๕๑มหาโมรชาดก ว่าด้วย พญานกยูงพ้นจากบ่วงข้อ ๑๙๖๑ตัจฉกสูกรชาดก ว่าด้วย หมูพร้อมใจกันสู้เสือข้อ ๑๙๗๕มหาวาณิชชาดก ว่าด้วย โลภมากจนตัวตายข้อ ๑๙๙๐สาธินราชชาดก ว่าด้วย พระเจ้าวิเทหราชประพาสดาวดึงส์ข้อ ๑๙๙๔
ทสพราหมณชาดก ว่าด้วย ชาติพราหมณ์ ๑๐ ชาติข้อ ๒๐๐๑ภิกขาปรัมปรชาดก ว่าด้วย การให้ทานในท่านใด มีผลมากข้อ ๒๐๒๔มาตังคชาดก ว่าด้วย อานุภาพของมาตังคฤาษีข้อ ๒๐๓๓จิตตสัมภูตชาดก ว่าด้วย ผลของกรรมข้อ ๒๐๕๔สีวิราชชาดก ว่าด้วย การให้ดวงตาเป็นทานข้อ ๒๐๖๖ศิริมันทชาดก ว่าด้วย ปัญญาประเสริฐข้อ ๒๐๘๔โรหนมิคชาดก ว่าด้วย ความรักในสายเลือดข้อ ๒๑๐๔หังสชาดก ว่าด้วย หงส์สุมุขะผู้ภักดีข้อ ๒๑๒๔สัตติคุมพชาดก ว่าด้วย พี่น้องก็ยังต่างใจกันข้อ ๒๑๔๒ภัลลาติยชาดก ว่าด้วย อายุของกินนรข้อ ๒๑๕๓โสมนัสสชาดก ว่าด้วย การใคร่ครวญก่อนแล้วทำข้อ ๒๑๖๔จัมเปยยชาดก ว่าด้วย บำเพ็ญตบะเพื่อต้องการเกิดเป็นมนุษย์ข้อ ๒๑๘๐มหาปโลภนชาดก ว่าด้วย หญิงเป็นมลทินของพรหมจรรย์ข้อ ๒๒๐๘
ปัญจปัณฑิตชาดก ว่าด้วย ความลับไม่ควรเปิดเผยข้อ ๒๒๒๘หัตถิปาลชาดก ว่าด้วย กาลเวลาไม่คอยใครข้อ ๒๒๔๕อโยฆรชาดก ว่าด้วย อำนาจของมัจจุราชข้อ ๒๒๖๑กิงฉันทชาดก ว่าด้วย โทษที่ฉกฉวยเอาประโยชน์ของคนอื่นข้อ ๒๒๘๕กุมภชาดก ว่าด้วย โทษของสุราข้อ ๒๒๙๒ชัยทิศชาดก ว่าด้วย โปริสาทกับพระเจ้าชัยทิศข้อ ๒๒๙๖ฉัททันตชาดก ว่าด้วย พญาช้างฉัททันต์ข้อ ๒๓๒๗สัมภวชาดก ว่าด้วย คนผู้รุ่งโรจน์ได้เพราะปัญญาข้อ ๒๓๕๒มหากปีชาดก ว่าด้วย ผลบาปของผู้ทำร้ายผู้มีคุณข้อ ๒๓๗๐ทกรักขสชาดก ว่าด้วย ผีเสื้อน้ำข้อ ๒๓๗๒ปัณฑรกชาดก ว่าด้วย ไม่ควรบอกความลับแก่คนอื่นข้อ ๒๓๘๗สัมพุลาชาดก ว่าด้วย ความซื่อสัตย์ของนางสัมพุลาข้อ ๒๔๐๖ภัณฑุติณฑุกชาดก ว่าด้วย พระราชาทรงออกสดับฟังข่าวชาวเมืองข้อ ๒๔๑๙