อุปาทานา ธมฺมา โนอุปาทานา ธมฺมา อุปาทานิยา ธมฺมา อนุปาทานิยา ธมฺมา อุปาทานสมฺปยุตฺตา ธมฺมา อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา อุปาทานเจว ธมฺมา อุปาทานิยาจ อุปาทานิยาเจว ธมฺมา โนจอุปาทานา อุปาทานาเจว ธมฺมา อุปาทานสมฺปยุตฺตาจ อุปาทานสมฺปยุตฺตาเจว ธมฺมา โนจอุปาทานา อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา อุปาทานิยาปิ อนุปาทานิยาปิ ฯ อุปาทานโคจฺฉกํ ฯ

๖๙-๑. อุปาทานทุกะ อุปาทานา ธมฺมา ธรรมเป็นอุปาทาน โน อุปาทานา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอุปาทาน ๗๐-๒. อุปาทานิยทุกะ อุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อนุปาทานิยา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน๗๑-๓. อุปาทานสัมปยุตตทุกะ อุปาทานสมฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน ๗๒-๔. อุปาทานอุปาทานิยทุกะ อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานิยา จ ธรรมเป็นอุปาทานและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน อุปาทานิยา เจว ธมฺมา โน จ ธรรมเป็นอารมณ์ของอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทาน อุปาทานา ๗๓-๕. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะ อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทาน- ธรรมเป็นอุปาทาน และสัมปยุตด้วยอุปาทาน สมฺปยุตฺตา จ อุปาทานสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยอุปาทาน แต่ไม่เป็นอุปาทาน โน จ อุปาทานา ๗๔-๖. อุปาทานวิปปยุตตอุปาทานิยทุก อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน แต่เป็นอารมณ์ ธมฺมา อุปาทานิยาปิ ของอุปาทาน (อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) ธรรมวิปปยุตจากอุปาทาน และไม่เป็น อนุปาทานิยาปิ อารมณ์ของอุปาทาน

อุปาทานิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๕,๑๕๕๕) อนุปาทานิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๖,๑๕๕๖)๓. อุปาทานสัมปยุตตทุกะ

อุปาทานสมฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทาน (๑๒๒๗,๑๕๕๗) อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทาน (๑๒๒๘,๑๕๕๘)๔. อุปาทานอุปาทานิยทุกะ

อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานิยา จ. สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๒๙,๑๕๕๙) อุปาทานิยา เจว ธมฺมา โน จ อุปาทานา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานแต่ไม่เป็นอุปาทาน (๑๒๓๐,๑๕๖๐) ๕. อุปาทานอุปาทานสัมปยุตตทุกะ

อุปาทานา เจว ธมฺมา อุปาทานสมฺปยุตฺตา จ. สภาวธรรมที่เป็นอุปาทานและสัมปยุตด้วยอุปาทาน (๑๒๓๑,๑๕๖๑) อุปาทานสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ อุปาทานา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอุปาทานแต่ไม่เป็นอุปาทาน (๑๒๓๒,๑๕๖๒) ๖. อุปาทานวิปปยุตตอุปาทานิยทุกะ

อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา อุปาทานิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทานแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๓๓,๑๕๖๓) (อุปาทานวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อนุปาทานิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอุปาทานและไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน (๑๒๓๔,๑๕๖๔) อุปาทานโคจฉกะ จบ