สญฺโญชนา ธมฺมา โนสญฺโญชนา ธมฺมา สญฺโญชนิยา ธมฺมา อสญฺโญชนิยา ธมฺมา สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา ธมฺมา สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา สญฺโญชนาเจว ธมฺมา สญฺโญชนิยาจ สญฺโญชนิยาเจว ธมฺมา โนจสญฺโญชนา สญฺโญชนาเจว ธมฺมา สญฺโญชนสมฺปยุตฺตาจ สญฺโญชนสมฺปยุตฺตาเจว ธมฺมา โนจสญฺโญชนา สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา สญฺโญชนิยาปิ อสญฺโญชนิยาปิ ฯ สญฺโญชนโคจฺฉกํ ฯ

๒๐-๑. สัญโญชนทุกะ สญฺโญชนา ธมฺมา ธรรมเป็นสัญโญชน์ โน สญฺโญชนา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นสัญโญชน์ ๒๑-๒. สัญโญชนิยทุกะ สญฺโญชนิยา ธมฺมา ธรรมเป็นอารมณ์ของสัญโญชน์ อสญฺโญชนิยา ธมฺมา ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของสัญโญชน์ ๒๒-๓. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมสัมปยุตด้วยสัญโญชน์ สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากสัญโญชน์ ๒๓-๔. สัญโญชนสัญโญชนิยทุกะ สญฺโญชนา เจว ธมฺมา สญฺโญชนิยา จ ธรรมเป็นสัญโญชน์ และเป็นอารมณ์ของสัญโญชน์ สญฺโญชนิยา เจว ธมฺมา โน จ สญฺโญชนา ธรรมเป็นอารมณ์ของสัญโญชน์ แต่ไม่เป็นสัญโญชน์๒๔-๕. สัญโญชนสัญโญชนสัมปยุตตทุกะ สญฺโญชนา เจว ธมฺมา ธรรมเป็นสัญโญชน์และสัมปยุตด้วยสัญโญชน์ สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา จ สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน ธรรมสัมปยุตด้วยสัญโญชน์ แต่ไม่เป็นสัญโญชน์ จ สญฺโญชนา ๒๕-๖. สัญโญชนวิปปยุตตสัญโญชนิยทุกะ สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา ธรรมวิปปยุตจากสัญโญชน์ แต่เป็นอารมณ์ สญฺโญชนิยาปิ ของสัญโญชน์ (สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) ธรรมวิปปยุตจากสัญโญชน์ และไม่เป็นอารมณ์ อสญฺโญชนิยาปิ ของสัญโญชน์

สญฺโญชนา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์ (๑๑๑๘,๑๔๗๗) โน สญฺโญชนา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์ (๑๑๒๙,๑๔๗๘)๒. สัญโญชนิยทุกะ

สญฺโญชนิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๐,๑๔๗๙) อสญฺโญชนิยา ธมฺมา. สภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๑,๑๔๘๐)๓. สัญโญชนสัมปยุตตทุกะ

สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ (๑๑๓๒,๑๔๘๑) สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ (๑๑๓๓,๑๔๘๒)๔. สัญโญชนสัญโญชนิยทุกะ

สญฺโญชนา เจว ธมฺมา สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา จ. สภาวธรรมที่เป็นสังโยชน์และสัมปยุตด้วยสังโยชน์ (๑๑๓๖,๑๔๘๕) สญฺโญชนสมฺปยุตฺตา เจว ธมฺมา โน จ สญฺโญชนา. สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ (๑๑๓๗,๑๔๘๖) ๖. สัญโญชนวิปปยุตตสัญโญชนิยทุกะ

สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา สญฺโญชนิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์แต่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๘,๑๔๘๗) (สญฺโญชนวิปฺปยุตฺตา โข ปน ธมฺมา) อสญฺโญชนิยาปิ. สภาวธรรมที่วิปปยุตจากสังโยชน์ และไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ (๑๑๓๙,๑๔๘๘) สัญโญชนโคจฉกะ จบ