อจฺฉราคณสงฺฆุฏฺฐํ ปิสาจคณเสวิตํ วนนฺตํ โมหนํ นาม กถํ ยาตฺรา ภวิสฺสตีติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า ป่าชัฏชื่อโมหนะ อันหมู่นางอัปสรประโคมแล้ว อันหมู่ ปีศาจสิงอยู่แล้ว ทำไฉนจึงจะหนีไปได้ ฯ

อุชุโก นาม โส มคฺโค อภยา นาม สา ทิสา รโถ อกุชฺชโน นาม ธมฺมจกฺเกหิ สํยุโต หิริ ตสฺส อปาลมฺโพ สตสฺส ปริวารณํ ธมฺมาหํ สารถึ พฺรูมิ สมฺมาทิฏฺฐิปุเร ชวํ ยสฺส เอตาทิสํ ยานํ อิตฺถิยา ปุริสสฺส วา ส เว เอเตน ยาเนน นิพฺพานสฺเสว สนฺติเกติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ทางนั้นชื่อว่าเป็นทางตรง ทิศนั้นชื่อว่าไม่มีภัย รถชื่อว่าไม่มี เสียงดัง ประกอบด้วยล้อคือธรรม หิริเป็นฝาของรถนั้น สติเป็นเกราะกั้นของรถนั้น เรากล่าวธรรมมีสัมมาทิฏฐินำหน้า ว่าเป็นสารถี ยานชนิดนี้มีอยู่แก่ผู้ใด จะเป็นหญิงหรือชาย ก็ตาม เขา (ย่อมไป) ในสำนักพระนิพพานด้วยยาน นี้แหละ ฯ