คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต ๙. สัปปสูตรที่ ๑
๙. ปฐมกัณหสัปปสูตร ว่าด้วยงูเห่า สูตรที่ ๑
ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาทีนวา กณฺหสปฺเป กตเม ปญฺจ อสุจิ ทุคฺคนฺโธ สภีรุ สปฺปฏิภโย มิตฺตทุพฺภี อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา กณฺหสปฺเป เอวเมว โข ภิกฺขเว ปญฺจิเม อาทีนวา มาตุคาเม กตเม ปญฺจ อสุจิ ทุคฺคนฺโธ สภีรุ สปฺปฏิภโย มิตฺตทุพฺภี อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาทีนวา มาตุคาเมติ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในงูเห่า ๕ ประการนี้ ๕ ประการ เป็นไฉน คือ เป็นสัตว์ไม่สะอาด ๑ มีกลิ่นเหม็น ๑ มีความน่ากลัวมาก ๑ มีภัยเฉพาะหน้า ๑ มักประทุษร้ายมิตร ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในงูเห่า ๕ประการนี้แล ฯ ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในมาตุคาม ๕ ประการฉันนั้นเหมือนกัน ๕ ประ-*การเป็นไฉน คือ เป็นผู้ไม่สะอาด ๑ มีกลิ่นเหม็น ๑ มีความน่ากลัวมาก ๑มีภัยเฉพาะหน้า ๑ มักประทุษร้ายมิตร ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย โทษในมาตุคาม ๕ประการนี้แล ฯ จบสูตรที่ ๙
ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นสัตว์ไม่สะอาด ๒. เป็นสัตว์มีกลิ่นเหม็น ๓. เป็นสัตว์น่ากลัว ๔. เป็นสัตว์มีภัย ๕. เป็นสัตว์มักทำร้ายมิตร ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้แล
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๗๐}
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๕. ปัญจมปัณณาสก์] ๓. ทีฆจาริกวรรค ๑๐. ทุติยกัณหสัปปสูตร ภิกษุทั้งหลาย ในทำนองเดียวกัน มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้ไม่สะอาด ๒. เป็นผู้มีกลิ่นเหม็น ๓. เป็นผู้น่ากลัวมาก ๔. เป็นผู้มีภัย ๕. เป็นผู้มักทำร้ายมิตร ภิกษุทั้งหลาย มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้แล ปฐมกัณหสัปปสูตรที่ ๙ จบ ๑๐. ทุติยกัณหสัปปสูตร ว่าด้วยงูเห่า สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นสัตว์มักโกรธ ๒. เป็นสัตว์มักผูกโกรธ ๓. เป็นสัตว์มีพิษร้าย ๔. เป็นสัตว์มีลิ้นสองแฉก ๕. เป็นสัตว์มักทำร้ายมิตร ภิกษุทั้งหลาย งูเห่ามีโทษ ๕ ประการนี้แล ภิกษุทั้งหลาย ในทำนองเดียวกัน มาตุคามมีโทษ ๕ ประการนี้ โทษ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. เป็นผู้มักโกรธ ๒. เป็นผู้มักผูกโกรธ @เชิงอรรถ : @ ประทุษร้าย เบียดเบียนแม้มิตรผู้ให้น้ำและโภชนาหารแก่ตน (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๒๒๙/๙๑)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๓๗๑}
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อรรถกถา
คำอธิบายชั้นหลัง — ไม่ใช่พุทธพจน์
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎก1 คัมภีร์ · 7 ย่อหน้า — โหลดเมื่อคุณเปิดอ่าน ไม่อยู่ในหน้านี้ตั้งแต่แรก
เปิดหน้าของฉบับนี้ · อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปัญจมปัณณาสก์ ทีฆจาริกวรรคที่ ๓ ๙. สัปปสูตรที่ ๑คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
การจับคู่ข้อของฉบับมหาจุฬาฯ
ตัวบทสามฉบับต่อข้อ เรียง บาลี → ฉบับหลวง → ฉบับมหาจุฬาฯ · เลือกแสดงทั้งสามหรือทีละฉบับได้ที่แถบเครื่องมือ
ในหน่วยนี้: 1 ข้อตามเลขอ้างอิง SuttaCentral · 1 ข้อโดยอนุมาน — ยังไม่มีคู่ใดที่คนตรวจ