|๑๗๔.๓๗| ๗ นานาชนปทํ ยนฺติ วิจรนฺตา อสญฺญตา สมาธิญฺจ วิราเธนฺติ กึสุ รฏฺฐจริยา กริสฺสติ ฯ ตสฺมา วิเนยฺย สารมฺภํ ฌาเยยฺย อปุรกฺขโตติ ฯ กุมาปุตฺตตฺเถรสฺส สหายโก เถโร ฯ

ภิกษุทั้งหลายไม่สำรวมกาย วาจา ใจ พากันเที่ยวไปสู่ชนบท ต่างๆ ทอดทิ้งสมาธิ การเที่ยวไปสู่แคว้นต่างๆ จักสำเร็จ ประโยชน์อะไรเล่า เพราะฉะนั้น ภิกษุพึงกำจัดความแข่งดี อย่าให้ มิจฉาวิตกและกิเลสมีตัณหาเป็นต้นครอบงำ พึงเจริญฌาน.

ภิกษุทั้งหลายผู้ไม่สำรวมจิต ท่องเที่ยวไปตามชนบทต่างๆ ย่อมทำสมาธิคลาดเคลื่อน การท่องเที่ยวไปยังแว่นแคว้นจะช่วยอะไรได้เล่า เพราะฉะนั้น ภิกษุพึงกำจัดความแข่งดี ไม่พึงให้มิจฉาวิตกและกิเลสมีตัณหาเป็นต้นครอบงำ เจริญฌาน