|๒๓๗.๑๐๐| ๑๐ สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ ฯ เทวสโภ เถโร ฯ อุทฺทานํ ปริปุณฺณโก จ วิชโย เอรโก เมตฺตชี มุนิ จกฺขุปาโล ขณฺฑสุมโน ติสฺโส อภโย จ อุตฺติโย มหาปญฺโญ เถโร เทวสโภปิ จาติ ฯ วคฺโค ทสโม ฯ ---------------

ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยความเพียรชอบ มีสติปัฏฐานเป็นอารมณ์ ประดับ ประดาด้วยดอกไม้ คือ วิมุติ จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะปรินิพพาน. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระปริปุณณกเถระ ๒. พระวิชยเถระ ๓. พระเอรกเถระ ๔. พระเมตตชิเถระ ๕. พระจักขุปาลเถระ ๖. พระขัณฑสุมนเถระ ๗. พระติสสเถระ ๘. พระอภัยเถระ ๙. พระอุตติยเถระ ๑๐. พระเทวสภเถระจบ วรรคที่ ๑๐ -----------------------------------------------------