|๒๖๒.๑๒๙| ๕ อปิ เจ โหติ เตวิชฺโช มจฺจุหายี อนาสโว อปฺปญฺญาโตติ นํ พาลา อวชานนฺติ อชานกา ฯ |๒๖๒.๑๓๐| โย จ โข อนฺนปานสฺส ลาภี โหตีธ ปุคฺคโล ปาปธมฺโมปิ เจ โหติ โส เนสํ โหติ สกฺกโตติ ฯ อชิโน เถโร ฯ

ถึงแม้บุคคลจะมีวิชชา ๓ ละมัจจุราชแล้วเป็นผู้หาอาสวะมิได้ คนพาล ทั้งหลายผู้ไม่มีความรู้ ก็ย่อมดูหมิ่นบุคคลนั้นว่า เป็นผู้ไม่มีชื่อเสียง ส่วนบุคคลใดในโลกนี้ เป็นผู้ได้ข้าวและน้ำ ถึงแม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็น คนชั่วช้าเลวทราม ก็เป็นที่สักการะนับถือของคนพาลทั้งหลาย.

ส่วนบุคคลใดในโลกนี้เป็นผู้มักได้ข้าวและน้ำ ถึงแม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็นคนชั่วช้าเลวทราม ก็เป็นที่สักการะนับถือของพวกเขา