|๒๗๗.๑๕๙| ๑๐ ปเร จ นํ ปสํสนฺติ อตฺตา เจ อสมาหิโต โมฆํ ปเร ปสํสนฺติ อตฺตา หิ อสมาหิโต ฯ |๒๗๗.๑๖๐| ปเร จ นํ ครหนฺติ อตฺตา เจ สุสมาหิโต โมฆํ ปเร ครหนฺติ อตฺตา หิ สุสมาหิโตติ ฯ สิริมา เถโร ฯ อุทฺทานํ จุนฺโท จ โชติทาโส จ เถโร เหรญฺญกานิ โย โสมมิตฺโต สพฺพมิตฺโต กาโล ติสฺโส จ กิมฺพิโล นนฺโท จ สิริมา เจว ทส เถรา มหิทฺธิกาติ ฯ วคฺโค ทุติโย ฯ ---------------

ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถึงชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญ เปล่า เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น ถ้าตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว ถึงชนเหล่าอื่น จะติเตียน ชนเหล่าอื่นก็ติเตียนเปล่า เพราะตนมีจิตตั้งมั่นดีแล้ว. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระมหาจุนทเถระ ๒. พระโชติทาสเถระ ๓. พระเหรัญญิกานิเถระ ๔. พระโสมมิตตเถระ ๕. พระสัพพมิตตเถระ ๖. พระมหากาลเถระ ๗. พระติสสเถระ ๘. พระกิมพิลเถระ ๙. พระนันทเถระ ๑๐. พระสิริมาเถระจบ วรรคที่ ๒ -----------------------------------------------------

ถ้าตนมีจิตไม่ตั้งมั่น แม้ชนเหล่าอื่นจะสรรเสริญ ชนเหล่าอื่นก็สรรเสริญเปล่า เพราะตนมีจิตไม่ตั้งมั่น