|๓๔๔.๓๖๐| ๑๐ อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภโส ปฐวี ยถา ฯ |๓๔๔.๓๖๑| อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ ปริหายติ สทฺธมฺมา กาฬปกฺเขว จนฺทิมา ฯ |๓๔๔.๓๖๒| อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ ปริสุสฺสติ สทฺธมฺเม มจฺโฉ อปฺโปทเก ยถา ฯ |๓๔๔.๓๖๓| อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ น วิรูหติ สทฺธมฺเม เขตฺเต พีชํว ปูติกํ ฯ |๓๔๔.๓๖๔| โย จ คุตฺเตน จิตฺเตน สุณาติ ชินสาสนํ เขเปตฺวา อาสเว สพฺเพ สจฺฉิกตฺวา อกุปฺปตํ ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพาติ อนาสโวติ ฯ ยสทตฺโต เถโร ฯ

คนมีปัญญาทราม คิดจะยกโทษ ฟังคำสอนของท่านผู้ชนะมาร ย่อม เป็นผู้ไกลจากสัทธรรม เหมือนฟ้ากับดินฉะนั้น คนมีปัญญาทราม คิด จะยกโทษ ฟังคำสอนของท่านผู้ชนะมาร ย่อมเสื่อมจากสัทธรรม เหมือนพระจันทร์ข้างแรม ฉะนั้น คนมีปัญญาทราม คิดจะยกโทษ ฟัง คำสอนของท่านผู้ชนะมาร ย่อมเหี่ยวแห้งในสัทธรรม เหมือนปลาใน น้ำน้อย ฉะนั้น คนมีปัญญาทราม คิดจะยกโทษ ฟังคำสอนของท่าน ผู้ชนะมาร ย่อมไม่งอกงามในสัทธรรม เหมือนพืชเน่าในไร่นา ฉะนั้น ส่วนผู้ใดมีจิตอันคุ้มครองแล้ว ฟังคำสอนของท่านผู้ชนะมาร ผู้นั้นทำ อาสวะทั้งปวงให้สิ้นไป ทำให้แจ้งซึ่งธรรมอันไม่กำเริบ พึงได้บรรลุ ความสงบอย่างยอดเยี่ยม เป็นผู้ไม่มีอาสวะ ย่อมปรินิพพาน.

คนปัญญาทราม คิดแต่จะแข่งดี ถึงฟังคำสอนของพระชินเจ้า ก็ยังไกลจากพระสัทธรรม เหมือนฟ้ากับดิน

คนปัญญาทราม คิดแต่จะแข่งดี ถึงฟังคำสอนของพระชินเจ้า ก็ยังเสื่อมจากพระสัทธรรม เหมือนดวงจันทร์ข้างแรม

คนปัญญาทราม คิดแต่จะแข่งดี ถึงฟังคำสอนของพระชินเจ้า ก็ยังเหี่ยวแห้งในพระสัทธรรม เหมือนปลาในน้ำน้อย

คนปัญญาทราม คิดแต่จะแข่งดี ถึงฟังคำสอนของพระชินเจ้า ก็ไม่งอกงามในพระสัทธรรม เหมือนพืชเน่าในไร่นา