|๓๔๕.๓๖๕| ๑๑ อุปสมฺปทา จ เม ลทฺธา วิมุตฺโต จมฺหิ อนาสโว โส จ เม ภควา ทิฏฺโฐ วิหาเร จ สหาวสึ ฯ |๓๔๕.๓๖๖| พหุเทว รตฺตึ ภควา อพฺโภกาเสตินามยิ วิหารกุสโล สตฺถา วิหารํ ปาวิสี ตทา ฯ |๓๔๕.๓๖๗| สนฺถริตฺวาน สงฺฆาฏึ เสยฺยํ กปฺเปสิ โคตโม สีโห เสลคุหายํว ปหีนภยเภรโว ฯ |๓๔๕.๓๖๘| ตโต กลฺยาณวากฺกรโณ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวโก โสโณ อภาสิ สทฺธมฺมํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา ฯ |๓๔๕.๓๖๙| ปญฺจกฺขนฺเธ ปริญฺญาย ภาสยิตฺวาน อญฺชสํ ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ ฯ โส โณ กุฏิกณฺโณ เถโร ฯ

เราได้อุปสมบทแล้ว เป็นผู้หลุดพ้นจากกิเลส ไม่มีอาสวะ ได้เห็น พระผู้มีพระภาค และได้อยู่ร่วมกับพระองค์ในวิหารเดียวกัน พระผู้มี- พระภาคประทับอยู่ในที่แจ้งตลอดราตรีเป็นอันมากทีเดียว พระศาสดา ผู้ฉลาดในธรรมเป็นเครื่องอยู่ ได้เสด็จเข้าไปสู่พระวิหาร เมื่อนั้น พระโคดมทรงลาดผ้าสังฆาฏิแล้ว สำเร็จสีหไสยา ทรงละความขลาด กลัวเสียแล้ว เหมือนราชสีห์อยู่ในถ้ำภูเขา ลำดับนั้น ท่านโสณะผู้เป็น สาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้กล่าววาจาไพเราะ ได้ภาษิตสัทธรรม ในที่เฉพาะพระพักตร์ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ ท่านโสณะกำหนดรู้ เบญจขันธ์แล้ว อบรมอัฏฐังคิกมรรคอันประเสริฐ พึงได้บรรลุความสงบ อย่างยิ่ง จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน.

เราได้อุปสมบทแล้ว เป็นผู้หลุดพ้น ไม่มีอาสวะ ได้เฝ้าพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น และได้อยู่ร่วมกับพระองค์ในพระวิหาร

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่กลางแจ้งหลายราตรีนั่นเทียว คราวนั้นพระศาสดา ผู้ทรงฉลาดในธรรมเป็นเครื่องอยู่ ได้เสด็จเข้าไปสู่พระวิหาร

พระโคดมได้ทรงลาดผ้าสังฆาฏิ สำเร็จสีหไสยาสน์ ละความขลาดกลัวได้แล้ว เหมือนราชสีห์นอนอยู่ในถ้ำภูเขา

จากนั้น โสณสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้กล่าววาจาไพเราะ ได้กล่าวพระสัทธรรมถวาย เบื้องพระพักตร์พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

กำหนดรู้เบญจขันธ์ ทำอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นทางตรงให้เจริญ บรรลุนิพพานอันสงบอย่างยิ่ง จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน