|๔๒๗.๓๓| ๘ อุทฺธํ ปาทตลา อมฺม อโธ เจ เกสมตฺถกา ปจฺจเวกฺขสฺสุมํ กายํ อสุจึ ปูติคนฺธิกํ ฯ |๔๒๗.๓๔| เอวํ วิหรมานาย สพฺโพ ราโค สมูหโต ปริฬาโห สมุจฺฉินฺโน สีติภูตมฺหิ นิพฺพุตา ฯ อภยมาตา ฯ

ข้าแต่แม่ ท่านจงพิจารณากายอันนี้อันไม่สะอาดเปื่อยเน่า มีกลิ่นเหม็น เบื้องต้นตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นไป เบื้องต่ำตั้งแต่ปลายผมลงมา เราได้ พิจารณาอยู่อย่างนี้ ถอนราคะทั้งปวงได้แล้ว ตัดความเร่าร้อนขาดแล้ว เป็นผู้มีใจเย็น ดับสนิทแล้ว.

แม่เจ้า ท่านจงพิจารณาร่างกายนี้ เบื้องบนตั้งแต่พื้นเท้าขึ้นไป เบื้องล่างตั้งแต่ปลายผมลงมาว่า เป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็นเน่า

เราพิจารณาอยู่อย่างนี้ จึงถอนราคะทั้งปวงได้ ตัดความเร่าร้อนได้ขาด เป็นผู้เย็นดับสนิทแล้ว