วณฺณคนฺธรสูเปโต อมฺโพยํ อหุวา ปุเร ตเมว ปูชํ ลภมาโน เกนมฺโพ กฏุกปฺผโล ฯ

(พระเจ้าทธิวาหนะตรัสถามว่า) แต่ก่อนมา มะม่วงต้นนี้บริบูรณ์ด้วยสี กลิ่น และรส ได้รับการบำรุงอยู่เช่นเดิม เหตุไรจึงมีผลขื่นขมไปเล่า?

ปุจิมนฺทปริวาโร อมฺโพ เต ทธิวาหน มูลํ มูเลน สํสฏฺฐํ สาขา สาขํ นิเสวเร อสาตสนฺนิวาเสน เตนมฺโพ กฏุกปฺผโลติ ฯ ทธิวาหนชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ---------

(พระโพธิสัตว์ทูลว่า) ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะ มะม่วงของพระองค์ มีต้นสะเดาแวดล้อมอยู่ รากต่อรากเกี่ยวพันกัน กิ่งต่อกิ่งเกี่ยวประสาน กัน เหตุที่อยู่ร่วมกันกับต้นสะเดาที่มีรสขม มะม่วงจึงมีผลขมไปด้วย. จบ ทธิวาหนชาดกที่ ๖.

ข้าแต่พระเจ้าทธิวาหนะ มะม่วงของพระองค์มีต้นสะเดาล้อมรอบ รากกับรากเกี่ยวพันกัน กิ่งกับกิ่งประสานกัน เพราะการเกี่ยวข้องกับต้นไม้ที่มีรสขมไม่น่าพอใจนั้น มะม่วงต้นนี้จึงกลายเป็นไม้ที่มีรสขมไปทธิวาหนชาดกที่ ๖ จบ