อิงฺฆ วทฺธมยํ ปาสํ ฉินฺท ทนฺเตหิ กจฺฉป อหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เนหิติ ลุทฺทโก ฯ

ดูกรเต่า เราขอเตือน ท่านจงกัดบ่วงอันมีเกลียวแข็งด้วยฟัน เราจัก ทำอุบายไม่ให้นายพรานมาถึงเร็วได้.

กจฺฉโป ปาวิสี วารึ กุรุงฺโค ปาวิสี วนํ สตปตฺโต ทุมคฺคมฺหา ทูเร ปุตฺเต อปานยีติ ฯ กุรุงฺคมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ---------

เต่าก็ลงน้ำไป กวางก็เข้าป่าไป นกสตปัตตะไปถึงต้นไม้แล้ว ก็พาลูกๆ ไปอยู่ในที่ห่างไกล. จบ กุรุงคมิคชาดกที่ ๖.