เอกจินฺติโต อยมตฺโถ พาโล อปริณายโก น หิ ขุชฺเชน วาเมน โภติ สงฺคนฺตุมรหสิ ฯ

เรื่องนี้เจ้าคิดคนเดียว บุรุษเตี้ย ค่อม ผู้โง่เขลานี้ จะนำทางไปไม่ได้แน่ ดูกรเจ้าผู้เจริญ เจ้าไม่สมควรจะไปกับบุรุษเตี้ยค่อมผู้นี้เลย.

เจ้าคนเดียวเท่านั้นที่คิดอย่างนี้ ชายค่อมผู้โง่เขลาคนนี้ไม่อาจจะเป็นผู้นำได้ นางผู้เจริญ เจ้าไม่ควรจะร่วมทางกับคนค่อมคนนี้เลย (ธิดาเศรษฐีฟังคำของพระโพธิสัตว์แล้วว่า)

ปุริสูสภํ มญฺญมานา อหํ ขุชฺชมกามยึ โสยํ สงฺกุฏิโต เสติ ฉินฺนตนฺติ ยถา วิณาติ ฯ วีณาถูณชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------

ดิฉันเข้าใจว่า บุรุษค่อมเป็นผู้องอาจ จึงได้รักใคร่บุรุษค่อมผู้นี้นอนตัวงอ อยู่ ดุจคันพิณที่มีสายขาดแล้ว ฉะนั้น. จบ วีณาถูณชาดกที่ ๒.

ดิฉันเข้าใจว่าชายค่อมเป็นคนองอาจ จึงได้รักใคร่เขา เขานอนขดอยู่อย่างนี้ ดุจคันพิณที่สายขาดวีณาถูณชาดกที่ ๒ จบ