วรํ วรํ ตฺวํ นิหนํ ปุเร จริ อสฺมึ ปเทเส อภิภุยฺย สูกเร โสทานิ เอโก พฺยคฺฆ ปคมฺม ฌายสิ พลนฺนุ เต พฺยคฺฆ น จชฺช วิชฺชติ ฯ

ดูกรเสือโคร่ง วันก่อนๆ ท่านเคยย่ำยีหมูทั้งหลายในประเทศนี้ แล้ว นำเอาหมูตัวอ้วนๆ มา บัดนี้ ท่านเดินซบเซามาแต่ผู้เดียว ดูกรเสือโคร่ง ก็วันนี้ กำลังกายของท่านไม่มีหรือ?

อิมสฺสุตา ยนฺติ ทิโสทิสํ ปุเร ภยทฺธิตา เลณคเวสิโน ปุถู เตทานิ สงฺคมฺม วสนฺติ เอกโต ยตฺถฏฺฐิตา ทุปฺปสหชฺชิเม มยา ฯ

ได้ยินว่า วันก่อนๆ หมูเหล่านี้ เห็นข้าพเจ้าเข้าแล้วก็กลัวต่างก็บ่ายหน้า หนีไปหาที่ซ่อนเร้นคนละทิศละทาง บัดนี้ หมูเหล่านั้น มาประชุมรวมกัน เป็นหมวดเป็นหมู่ อยู่ในที่ชัยภูมิดี ยากที่ข้าพเจ้าจะย่ำยีได้.

นมตฺถุ สงฺฆาน สมาคตานํ ทิสฺวา สยํ สํขฺย วทามิ อพฺภุตํ พฺยคฺฆํ มิคา ยตฺถ ชินึสุ ทาฐิโน สามคฺคิยา ทาฐพเลสุ มุจฺจเรติ ฯ วฑฺฒกีสูกรชาตกํ ตติยํ ฯ ---------

ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแก่หมู่หมูที่มาประชุมกัน ข้าพเจ้าได้เห็นมิตรภาพอัน น่าอัศจรรย์ ควรสรรเสริญแล้ว จึงขอกล่าวสรรเสริญไว้ หมูทั้งหลายผู้มี เขี้ยวเป็นกำลัง ได้ชนะเสือโคร่งด้วยสามัคคีอันใด ก็พากันพ้นมรณภัย ด้วยความสามัคคีอันนั้น. จบ วัฑฒกีสูกรชาดกที่ ๓.