สพฺพกามททํ กุมฺภํ กูฏํ ลทฺธาน ธุตฺตโก ยาว นํ อนุปาเลติ ตาว โส สุขเมธติ ฯ

นักเลงได้หม้อสารพัดนึกอันเป็นยอดทรัพย์ใบหนึ่ง ยังรักษาหม้อนั้นไว้ ได้ตราบใด เขาก็จะได้รับความสุขอยู่ตราบนั้น.

นักเลงได้หม้อที่สามารถจะบันดาลสิ่งที่ปรารถนาได้ทุกอย่าง เขาย่อมประสบความสุขตลอดเวลาที่ยังรักษาหม้อนั้นไว้ได้

ยทา มตฺโต จ ทิตฺโต จ ปมาทา กุมฺภมพฺภิทา ตโต นคฺโค จ โปตฺโถ จ ปจฺฉา พาโล วิหญฺญติ ฯ

เมื่อใด เขาประมาท และเย่อหยิ่ง ได้ทำลายหม้อให้แตก เพราะความ ประมาท เมื่อนั้น ก็เป็นคนเปลือย และนุ่งผ้าเก่า เป็นคนโง่เขลา ย่อม เดือดร้อนในภายหลัง.

เมื่อใด เขาเมาสุรา คะนอง ทำลายหม้อเสียเพราะความเมา เมื่อนั้น เขาจะเป็นคนเปลือยนุ่งห่มผ้าเก่า กลายเป็นคนโง่เง่าเดือดร้อนในภายหลัง

เอวเมว ธนํ ลทฺธา ปมตฺโต ปริภุญฺชติ ปจฺฉา ตปติ ทุมฺเมโธ กูฏํ ภิตฺวาว ธุตฺตโกติ ฯ ภทฺรฆฏเภทกชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------

คนผู้ประมาทโง่เขลา ได้ทรัพย์มาแล้วย่อมใช้สอย จะต้องเดือดร้อนใน ภายหลัง เหมือนนักเลงทุบหม้อยอดทรัพย์เสีย ฉะนั้น. จบ ภัทรฆฏเภทกชาดกที่ ๑.

ผู้ใดโง่เขลา ประมาท ได้ทรัพย์แล้วใช้สอยไปทำนองนี้ ผู้นั้นย่อมเดือดร้อนในภายหลัง เหมือนนักเลงทำลายหม้อขุมทรัพย์ ภัทรฆฏเภทกชาดกที่ ๑ จบ