คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๔ จมฺมสาฏกชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๔. จัมมสาฏกชาดก อย่าไว้ใจสัตว์หน้าขน
๔. จัมมสาฏกชาดก (๓๒๔) ว่าด้วยปริพาชกชื่อจัมมสาฏกะ (ปริพาชกยืนประนมมือต่อแพะแล้วกล่าวว่า)
ฉบับมหาจุฬาฯ ของหน่วยนี้แสดงเป็นช่วงเดียวท้ายหน่วย (ข้อ ๙๓–๙๖ ตามเลขของฉบับมหาจุฬาฯ) ไปที่ฉบับมหาจุฬาฯ
กลฺยาณรูโป วตายํ จตุปฺปโท สุภทฺทโก เจว สุเปสโล จ โย พฺราหฺมณํ ชาติมนฺตูปปนฺนํ อปจายติ เมณฺฑวโร ยสสฺสี ฯ
แพะตัวนี้เป็นสัตว์ที่มีท่าทางงดงามดี เป็นที่เจริญใจ และมีศีล น่ารักใคร่ ย่อมเคารพนบนอบพราหมณ์ ผู้สมบูรณ์ด้วยชาติและมนต์ทั้งหลาย นับ ได้ว่า เป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์.
มา พฺราหฺมณ อิตฺตรทสฺสเนน วิสฺสาสมาปชฺชิ จตุปฺปทสฺส ทฬฺหปฺปหารํ อภิกตฺตุกาโม อวสกฺกติ ทสฺสติ สุปฺปหารํ ฯ
ดูกรพราหมณ์ ท่านอย่าได้ไว้วางใจแก่สัตว์ ๔ เท้า เพียงได้เห็นมันครู่ เดียว มันต้องการจะชนให้ถนัด จึงย่อตัวลงจักชนให้ถนัดถนี่.
อุรุฏฺฐี ภคฺคา ปติโต ขาริภาโร สพฺพํ ภณฺฑํ พฺราหฺมณสฺเสว ภินฺนํ อุโภปิ พาหา ปคฺคเยฺหว กนฺทติ อภิธาวตํ หญฺญติ พฺรหฺมจารึ ฯ
กระดูกขาของพราหมณ์ก็หัก บริขารที่หาบอยู่ก็พลัดตก สิ่งของก็แตก ทำลายหมด พราหมณ์ประคองแขนทั้งสองคร่ำครวญอยู่ว่า โธ่เอ๋ย แพะ มาฆ่าพรหมจารีได้.
เอวํ โส นิหโต เสติ โย อปูชํ ปสํสติ ยถาหมชฺช ปหโต หโต เมณฺเฑน ทุมฺมตีติ ฯ จมฺมสาฏกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------
ผู้ใด สรรเสริญบูชาคนที่ไม่ควรบูชา ผู้นั้น จะต้องถูกเขาห้ำหั่นนอนอยู่ เหมือนกับเราผู้มีปัญญาทรามถูกแพะชนเอาในวันนี้. จบ จัมมสาฏกชาดกที่ ๔.
ฉบับมหาจุฬาฯ ข้อ ๙๓–๙๖ ของหน่วยนี้
แสดงเป็นช่วงทั้งหน่วย ไม่วางใต้ข้อของฉบับหลวง — ความมั่นใจของการจับคู่รายข้อไม่ถึงเกณฑ์อย่างน้อยหนึ่งข้อ จึงไม่วางรายข้อเพื่อไม่ให้ผิดข้อ
สัตว์ ๔ เท้างดงามจริงหนอ ท่าทางสง่า และน่ารักน่าเอ็นดู ย่อมอ่อนน้อมต่อพราหมณ์ผู้เพียบพร้อมด้วยชาติและมนต์ จักเป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๕}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๓. กุฏิทูสกวรรค ๕. โคธชาดก (๓๒๕) (พ่อค้าบัณฑิตโพธิสัตว์ห้ามปริพาชกนั้นว่า)
นี่พราหมณ์ อย่าได้วางใจสัตว์ ๔ เท้าตัวนี้ ด้วยการเห็นมันเพียงครู่เดียวเลย มันต้องการจะขวิดให้เต็มที่ จึงย่อตัวลงแสดงท่าขวิดให้เหมาะ (พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเหตุนั้น จึงตรัสว่า)
กระดูกขาอ่อนของปริพาชกก็หัก บริขารที่หาบก็พลัดตกและสัมภาระทั้งหมดของพราหมณ์ก็แตก ปริพาชกประคองแขนทั้ง ๒ ข้างคร่ำครวญอยู่ว่า ช่วยด้วย แพะฆ่าคนประพฤติพรหมจรรย์ (ปริพาชกกล่าวว่า)
ผู้ที่สรรเสริญคนซึ่งไม่ควรบูชาจะถูกขวิดนอนอยู่ เหมือนเราผู้โง่เขลาถูกแพะขวิดในวันนี้จัมมสาฏกชาดกที่ ๔ จบ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อรรถกถา
คำอธิบายชั้นหลัง — ไม่ใช่พุทธพจน์
ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎก1 คัมภีร์ · 28 ย่อหน้า — โหลดเมื่อคุณเปิดอ่าน ไม่อยู่ในหน้านี้ตั้งแต่แรก
เปิดหน้าของฉบับนี้ · จัมมสาฏกชาดก ว่าด้วย อย่าไว้ใจสัตว์หน้าขนคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
การจับคู่ข้อของฉบับมหาจุฬาฯ
ตัวบทสามฉบับต่อข้อ เรียง บาลี → ฉบับหลวง → ฉบับมหาจุฬาฯ · เลือกแสดงทั้งสามหรือทีละฉบับได้ที่แถบเครื่องมือ
ความมั่นใจของการจับคู่รายข้อไม่ถึงเกณฑ์อย่างน้อยหนึ่งข้อ จึงไม่วางรายข้อเพื่อไม่ให้ผิดข้อ