|๓๖๐.๓๐| วิปสฺสิโน ภควโต โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน เอกวจฺโฉ มยา ทินฺโน ปสนฺเนน สปาณินา ฯ |๓๖๐.๓๑| หตฺถิยานํ อสฺสยานํ ทิพฺพยานํ สมชฺฌคํ เตน วจฺฉกทาเนน ปตฺโตมฺหิ อาสวกฺขยํ ฯ |๓๖๐.๓๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วจฺฉมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วจฺฉทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๖๐.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วจฺฉทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ วจฺฉทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เรามีใจเลื่อมใส ได้ถวายลูกวัวตัวหนึ่งด้วยมือของตนเอง แด่พระผู้มีพระ ภาคพระนามว่าวิปัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ เราถึงพร้อม (ด้วย) ยานช้าง ยานม้า และยานทิพย์ เพราะการถวายลูกวัวนั้น เราได้บรรลุ ถึงความสิ้นอาสวะ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายลูกวัวใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายลูกวัว คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัด แล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ วัจฉทายกเถราปทาน.

ข้าพเจ้าเลื่อมใส ได้ถวายเตียง ๑ ตัวด้วยมือของตน แด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี ผู้เจริญที่สุดในโลก ผู้คงที่

ข้าพเจ้าได้ยานพาหนะคือช้าง ยานเทียมด้วยม้า และยานทิพย์บริบูรณ์ เพราะผลแห่งการถวายเตียงนั้น ข้าพเจ้าจึงได้บรรลุความสิ้นอาสวะ

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ถวายเตียงไว้ในครั้งนั้น จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเตียง

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระมัญจทายกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้มัญจทายกเถราปทานที่ ๘ จบ