อปฺปฏิจฺฉนฺนา เอกาห ทฺวีห ตีห จตูห จ ปญฺจาหปกฺขทสาทีนํ อาปตฺตีนํ มาสา จ มหาปริสุทฺธนฺโต จ วิพฺภมนฺโต ปริมาณา เทฺว ภิกฺขู ตตฺถสญฺญิโน เทฺว เวมติกา มิสฺสกทิฏฺฐิโน มิสฺสกามิสฺสกทิฏฺฐิโน อสุทฺธเก ว ทิฏฺฐิโน สุทฺธทิฏฺฐิโน ตเถว จ เอโก ฉาเทติ น ฉาเทติ อถ ปกฺกมิเตน จ อุมฺมตฺตกเทสนญฺเจว มูลฏฺฐารส วิสุทฺธิโต อาจริยานํ วิภชฺชปทานํ ตมฺพปณฺณิทีปปสาทกานํ มหาวิหารวาสีนํ วาจนา สทฺธมฺมฏฺฐิติยาติ ฯ --------------

อาบัติไม่ได้ปิดบังไว้ ปิดบังไว้วันหนึ่ง ปิดบังไว้ ๒ วัน ๓ วัน๔ วัน ๕ วัน ปักษ์หนึ่ง สิบวันเป็นต้น หลายเดือน มหาสุทธันตปริวาส เพื่ออาบัติทั้งหลาย ภิกษุสึก อาบัติมีประมาณ ภิกษุ ๒ รูป มีความสำคัญในอาบัตินั้น๒ รูป มีความสงสัย มีความเห็นว่าเจือกัน มีความเห็นว่าเจือและไม่เจือกันมีความเห็นในกองอาบัติไม่ล้วนเทียว และมีความเห็นว่าล้วนเช่นนั้นเหมือนกันรูปหนึ่งปิดบัง รูปหนึ่งไม่ปิดบัง หลีกไป วิกลจริต กำลังแสดงปาติโมกข์ความหมดจด และไม่หมดจด ในการชักเข้าหาอาบัติเดิม ๑๘ อย่าง นี้เป็นนิพนธ์ของพวกอาจารย์ผู้อยู่ในมหาวิหาร ผู้จำแนกบท ผู้ยังชาวเกาะตามพปัณณิให้เลื่อมใสแต่งไว้ เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรม ฯ หัวข้อประจำขันธกะ จบ -----------------------------------------------------