arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๕. สีลสูตร ที่ ๑

เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๑มี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ สีลสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๓๖๖–๓๖๖

หน้า ๓๖๖

๑. ปฐมวรรค ๖. ทุติยสีลสูตร

๕. ปฐมสีลสูตร

ว่าด้วยศีลและมิจฉาทิฏฐิ

{๒๑๐} [๓๒] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการจะต้อง ตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๒ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) สีลวิบัติ (๒) ทิฏฐิวิบัติ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการนี้แล จะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้”

ในพระสูตรนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนี้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

นรชนผู้ประกอบด้วยธรรม ๒ ประการ คือสีลวิบัติ

และทิฎฐิวิบัติ เป็นผู้มีปัญญาทราม ตายแลวย่อมเข้าถึง

นรก

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๖. ทุติยสีลสูฅร

ว่าด้วยศีลและสัมมาทิฏฐิ

{๒๑๑} [๓๓] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า