พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
หมวด ๗ เบ็ดเตล็ด
ตัวบทกฎหมายมาตรา ๕๗–๖๐๔ มาตรา · ดึงจากต้นทางเมื่อ ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙
แก้ไขข้อความที่แปลงจาก PDF ผิด เมื่อ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ๒๑ จุด
คนต9างดาวผูใดไม9มีหลักฐานการเขามาในราชอาณาจักรโดยถูกตองตาม มาตรา ๑๒(๑) หรือไม9มีใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามพระราชบัญญัตินี้ และทั้งไม9มีใบสำคัญประจำตัวตาม กฎหมายว9าดวยการทะเบียนคนต9างดาว ใหสันนิษฐานไวก9อนว9าคนต9างดาวผูนั้นเขามาใน ราชอาณาจักรโดยฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้
ใหอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายมีอำนาจหนาที่ทำ การจับกุมและปราบปรามผูกระทำผิดต9อพระราชบัญญัตินี้ โดยใหมีอำนาจออกหมายเรียก หมายจับ หรือหมายคน หรือจับคนหรือควบคุมและใหมีอำนาจสอบสวนคดีความผิดต9อพระราชบัญญัตินี้ เช9นเดียวกับพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ในเขตทองที่ใด รัฐมนตรีเห็นเป1นการสมควรที่จะยกเวนค9าธรรมเนียม อย9างใดอย9างหนึ่งตามพระราชบัญญัตินี้ ใหรัฐมนตรีมีอำนาจกระทำไดโดยประกาศในราชกิจจา นุเบกษา
ฉบับรวมการแก้ไข · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙