๑. สุทธกสูตร เล่ม ๑๗
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สุปณฺณสํยุตฺตํ
๕๓๐สาวตฺถี ฯ ตตฺร โข ฯ จตสฺโส อิมา ภิกฺขเว สุปณฺณโยนิโย ฯ กตมา จตสฺโส ฯ อณฺฑชา สุปณฺณา ชลาพุชา สุปณฺณา สํเสทชา สุปณฺณา อุปปาติกา สุปณฺณา ฯ อิมา โข ภิกฺขเว จตสฺโส สุปณฺณโยนิโยติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค [๙. สุปัณณสังยุต] ๑. สุทธิกสูตร ๙. สุปัณณสังยุต ๑. สุทธิกสูตร ว่าด้วยกำเนิดครุฑล้วนๆ
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย กำเนิดของครุฑ ๔ ประเภทนี้ กำเนิดของครุฑ ๔ ประเภท อะไรบ้าง คือ ๑. ครุฑที่เป็นอัณฑชะ (เกิดในไข่) ๒. ครุฑที่เป็นชลาพุชะ (เกิดในครรภ์) ๓. ครุฑที่เป็นสังเสทชะ (เกิดในเถ้าไคลหรือที่ชื้นแฉะ) ๔. ครุฑที่เป็นโอปปาติกะ (เกิดผุดขึ้น) ภิกษุทั้งหลาย กำเนิดของครุฑ ๔ ประเภทนี้” สุทธิกสูตรที่ ๑ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สุปัณณสังยุตที่ ๙ อรรถกถาสุทธกสูตรที่ ๑
พึงทราบวินิจฉัยในสุปัณณสังยุต ดังต่อไปนี้ :-
ครุฑทั้งหลายเรียกว่า สุบรรณ เพราะปีกมีสีสวย.
สูตรที่ ๑ แม้ในสุปัณณสังยุตนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ตรัสไว้ในเพราะเป็นเหตุเกิดของเรื่องตามนัยแรกนั่นเอง.
จบอรรถกถาสุทธกสูตรที่ ๑ -----------------------------------------------------