๗. อัปปสุปติสูตร เล่ม ๒๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต ๗. อัปปสุปติสูตร
๑๓๗ดูกรภิกษุทั้งหลาย คน ๕ จำพวกนี้ ย่อมหลับน้อยตื่นมากในราตรี ๕ จำพวกเป็นไฉน คือ สตรีผู้คิดมุ่งถึงบุรุษ ๑ บุรุษผู้คิดมุ่งถึงสตรี ๑โจรผู้คิดมุ่งลักทรัพย์ ๑ พระราชาผู้ทรงบำเพ็ญพระราชกรณีย์ ๑ ภิกษุผู้คิดมุ่งถึงธรรมที่ปราศจากสังโยชน์ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย คน ๕ จำพวกนี้แล ย่อมหลับน้อยตื่นมากในราตรี ฯ จบสูตรที่ ๗
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. อัปปังสุปติสูตร ว่าด้วยคนหลับน้อย ตื่นมาก
ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้ หลับน้อย ตื่นมากในราตรี บุคคล ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ ๑. สตรีหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์บุรุษ ๒. บุรุษหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์สตรี ๓. โจรหลับน้อยตื่นมากเพราะประสงค์จะลักทรัพย์ ๔. พระราชาผู้ทรงบำเพ็ญพระราชกรณียกิจทรงหลับน้อยตื่นมาก ๕. ภิกษุผู้มุ่งถึงธรรมที่ปราศจากสังโยชน์ หลับน้อยตื่นมาก ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้แล หลับน้อย ตื่นมากในราตรี อัปปังสุปติสูตรที่ ๗ จบ @เชิงอรรถ : @ ธรรมที่ปราศจากสังโยชน์ หมายถึงนิพพาน (องฺ.ปญฺจก.อ. ๓/๑๓๗/๕๓)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๒๒๒}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาอัปปสุปติสูตรที่ ๗
พึงทราบวินิจฉัยในอัปปสุปติสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ปุริสาธิปฺปายา ความว่า มีความประสงค์ในบุรุษเกิดขึ้นด้วยอำนาจอสัทธรรม คือพอใจผู้ชาย.
บทว่า อาทานาธิปฺปาโย ความว่า โจรมีความประสงค์จะขโมยเอาอย่างนี้ว่า บัดนี้ เราจักขโมยเอาได้ บัดนี้ขโมยไม่ได้.
บทว่า วิสญฺโญคาธิปฺปาโย ความว่า ภิกษุเป็นผู้มุ่งพระนิพพานอย่างนี้ว่า เราจักบรรลุพระนิพพานในบัดนี้.
จบอรรถกถาอัปปสุปติสูตรที่ ๗ -----------------------------------------------------