arnon.onlineSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค

๕. อพยาธิกเถราปทาน (๒๒๕) เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๒๗ (Royal Thai)5/10 in อาลัมพนทายกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค อพยาธิกเถราปทาน (๒๒๕) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 32, pp. 391–392

Page 391

[๒๒] ในกัปที่ ๖ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่า อปัสเสนะ สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๓] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอารักขทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อารักขทายกเถราปทานที่ ๔

๕. อพยาธิกเถราปทาน

บุพประวัติของพระอพยาธิกเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการถวายโรงไฟ

(ท่านพระอพยาธิกเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๗} [๒๔] เราได้ถวายโรงไฟแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ได้ ถวายอาวาสและเครื่องรองรับนํ้าร้อนแก่ภิกษุอาพาธ[๒๕] ด้วยกรรมนั้น อัตภาพของเราอันผู้มีฤทธิ์เนรมิตดีแล้ว เราไม่รู้สึกป่วยไข้เลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม[๒๖] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้ถวายโรงไฟใดในกาลนั้น ด้วยการถวายโรงไฟนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายโรงไฟ

Page 392

[๒๗] และในกัปที่ ๗ แต่ภัทรกัปนี้ ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้เป็นจอมชนพระองค์หนึ่ง สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีกำลังมาก[๒๘] คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเราทำเสร็จแล้ว ดังนี้แลนัยว่า ท่านพระอพยาธิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ไว้แล้ว ด้วยประการฉะนี้แล

จบ อพยาธิกเถราปทานที่ ๕

๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน

บุพประวัติของพระวกุลปุปผิยเถระ

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกพิกุล

(ท่านพระวกุลปุปผิยเถระได้กล่าวบุพประวัติของตนไว้ว่า)

{๒๒๘} [๒๙] เรามีชื่อว่านารทะ แต่คนทั้งหลายรู้จักเราว่ากัสสปะ เราได้พบ พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสีผู้เลิศกว่าบรรดาสมณะ ผู้อันเทวดาสักการะแล้ว[๓๐] ทรงไว้ซึ่งอนุพยัญชนะ ทรงเป็นพุทธะผู้สมควรรับเครื่องบูชา เราจึงถือเอาดอกพิกุลไปบูชาแต่พระพุทธเจ้า[๓๑] ในกัปที่ ๙๑ แต่ภัทรกัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา

End of ๕. อพยาธิกเถราปทาน (๒๒๕)