พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · กาลิงควรรค
๕. สีลวีมังสชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๑๘–๕๒๑ (Royal Thai)5/10 in กาลิงควรรค4 editions
๓๐๕. สีลวีมํสชาตก (๕)
๕. สีลวีมังสชาดก (๓๐๕)
ว่าด้วยการทดลองศีล
(พราหมณ์โพธิสัตว์กล่าวกับอาจารย์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต กาลิงควรรค สีลวีมังสชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 98–99 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 159–160
นตฺถิ โลเก รโห นาม ปาปกมฺมํ ปกุพฺพโต
ปสฺสนฺติ วนภูตานิ ตํ พาโล มญฺญตี รโห.
ขึ้นชื่อว่าสถานที่ลับสำหรับกระทำกรรมชั่วไม่มีอยู่ในโลก
ต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ในป่าก็ยังมีคนเห็น
คนพาลสำคัญอยู่ว่า กรรมชั่วนั้นเราได้ทำในสถานที่ลับ
อหํ รโห น ปสฺสามิ สุญฺญํ วาปิ น วิชฺชติ
ยตฺถ สุญฺญํ (๑) น ปสฺสามิ อสุญฺญํ โหติ ตํ มยา.
- 1ฉ. อญฺญํ
ข้าพเจ้าไม่พบสถานที่ลับ แม้สถานที่ว่างก็ไม่มี
ในสถานที่ใด ข้าพเจ้ายังไม่รู้ว่าว่าง
แม้สถานที่นั้น ก็ไม่ว่างจากข้าพเจ้า
(พระศาสดาได้ตรัส ๒ พระคาถานี้ว่า)
ทุชฺชจฺโจ จ สุชจฺโจ จ นนฺโท จ สุขวจฺฉโน (๑)
วชฺโฌ (๒) จ อทฺธุวสีโล จ เต ธมฺมํ ชหุมตฺถิกา.
- 1ฉ.ม. สุขวฑฺฒิโต, สี. สุขวจฺฉโก
- 2ฉ.ม. เวชฺโช
ทุชัจจมาณพ สุชัจจมาณพ นันทมาณพ
สุขวัจฉนมาณพ วัชฌมาณพ และอัทธุวสีลมาณพนั้น
มีความต้องการหญิงสาว จึงพากันละธรรมเสีย
พฺราหฺมโณ จ กถํ ชเห สพฺพธมฺมาน ปารคู
โย ธมฺมํ อนุปาเลติ ธิติมา สจฺจนิกฺกโมติ.
สีลวีมํสชาตกํ (๑) ปญฺจมํ.
- 1ฉ.ม. สีลวีมํสนชาตกํ
ส่วนพราหมณ์ผู้ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง มีปัญญา
มีความก้าวหน้าในสัจจธรรม ตามรักษาธรรมอยู่
ละทิ้งอิตถีลาภเพราะเหตุอะไรเล่า
สีลวีมังสชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. สีลวีมังสชาดก