พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · กาสาววรรค
๒. จุลลนันทิยชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๓–๒๙๔ (Royal Thai)2/10 in กาสาววรรค4 editions
๒๒๒. จูฬนนฺทิยชาตก (๒)
๒. จูฬนันทิยชาดก (๒๒๒)
ว่าด้วยพญาวานรจูฬนันทิยะ
(บุรุษชั่วถูกแผ่นดินสูบระลึกถึงโอวาทของอาจารย์ได้ จึงกล่าวรำพันว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต กาสาววรรค จุลลนันทิยชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 62–63 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 103–103
อิทํ ตทาจริยวโจ ปาราสริโย ยทพฺรวิ
มาสุ ตฺวํ อกริ (๑) ปาปํ ยํ ตฺวํ ปจฺฉา กตนฺตเป.
- 1สิ.อิ. อกรา
ท่านอาจารย์ปาราสริยะได้กล่าวคำใดไว้ว่า
ท่านอย่าได้ทำความชั่วที่ทำแล้วจะทำตนให้เดือดร้อนในภายหลัง
คำนี้เป็นคำของอาจารย์
ยานิ กโรติ ปุริโส ตานิ อตฺตนิ ปสฺสติ
กลฺยาณการี กลฺยาณํ ปาปการี จ ปาปกํ
ยาทิสํ วปเต พีชํ ตาทิสํ ลภเต (๑) ผลนฺติ.
- 1ฉ.ม. หรเต
คนทำกรรมใดไว้ย่อมเห็นกรรมนั้นในตน
คนทำกรรมดีย่อมได้รับผลดี
คนทำกรรมชั่วย่อมได้รับผลชั่ว
คนหว่านพืชเช่นใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น
จูฬนันทิยชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. จุลลนันทิยชาดก