พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · กุฏิทูสกวรรค
๔. จัมมสาฏกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๕๙๔–๕๙๗ (Royal Thai)4/10 in กุฏิทูสกวรรค4 editions
๓๒๔. จมฺมสาฏกชาตก (๔)
๔. จัมมสาฏกชาดก (๓๒๔)
ว่าด้วยปริพาชกชื่อจัมมสาฏกะ
(ปริพาชกยืนประนมมือต่อแพะแล้วกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต กุฏิทูสกวรรค จัมมสาฏกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 108–108 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 175–176
กลฺยาณรูโป วตยํ จตุปฺปโท
สุภทฺทโก เจว สุเปสโล จ
โย พฺราหฺมณํ ชาติมนฺตูปปนฺนํ
อปจายติ เมณฺฑวโร ยสสฺสี.
สัตว์ ๔ เท้างดงามจริงหนอ ท่าทางสง่า และน่ารักน่าเอ็นดู
ย่อมอ่อนน้อมต่อพราหมณ์ผู้เพียบพร้อมด้วยชาติและมนต์
จักเป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์
(พ่อค้าบัณฑิตโพธิสัตว์ห้ามปริพาชกนั้นว่า)
มา พฺราหฺมณ อิตฺตรทสฺสเนน
วิสฺสาสมาปชฺชิ จตุปฺปทสฺส
ทฬฺหปฺปหารํ อภิกงฺขมาโน
อวสกฺกตี ทสฺสติ สุปฺปหารํ.
นี่พราหมณ์ อย่าได้วางใจสัตว์ ๔ เท้าตัวนี้
ด้วยการเห็นมันเพียงครู่เดียวเลย
มันต้องการจะขวิดให้เต็มที่ จึงย่อตัวลงแสดงท่าขวิดให้เหมาะ
(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศเหตุนั้น จึงตรัสว่า)
อูรุฏฺฐิ (๑) ภคฺคํ ปติโต (๒) ขาริภาโร
สพฺพญฺจ ภณฺฑํ พฺราหฺมณสฺเสว (๓) ภินฺนํ
อุโภปิ พาหา ปคฺคเยฺหว (๔) กนฺทติ
อภิธาวถ หญฺญเต พฺรหฺมจารี.
- 1สี. อูรฏฺฐิ
- 2ฉ.ม. ปวฏฺฏิโต
- 3ฉ.ม. พฺราหฺมณสฺส
- 4ฉ.ม. ปคฺคยฺห
กระดูกขาอ่อนของปริพาชกก็หัก
บริขารที่หาบก็พลัดตกและสัมภาระทั้งหมดของพราหมณ์ก็แตก
ปริพาชกประคองแขนทั้ง ๒ ข้างคร่ำครวญอยู่ว่า
ช่วยด้วย แพะฆ่าคนประพฤติพรหมจรรย์
(ปริพาชกกล่าวว่า)
เอวํ โส นิหโต เสติ โย อปูชํ ปสํสติ (๑)
ยถาหมชฺช ปหโต หโต เมณฺเฑน ทุมฺมตีติ.
จมฺมสาฏกชาตกํ จตุตฺถํ.
- 1อิ. นมสฺสติ
ผู้ที่สรรเสริญคนซึ่งไม่ควรบูชาจะถูกขวิดนอนอยู่
เหมือนเราผู้โง่เขลาถูกแพะขวิดในวันนี้
จัมมสาฏกชาดกที่ ๔ จบ
End of ๔. จัมมสาฏกชาดก