arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สัตตกนิบาต · คันธารวรรค

๘. ธูมการีชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๙๓–๑๐๙๙ (Royal Thai)8/11 in คันธารวรรค4 editions

๔๑๓. ธูมการิชาตก (๘)

๘. ธูมการิชาดก (๔๑๓)

ว่าด้วยพราหมณ์ผู้ก่อไฟรมควัน

(พระศาสดาตรัสขยายอาการถามของพระธนญชัยในอดีตว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก สัตตกนิบาต คันธารวรรค ธูมการีชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 59 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 176–177 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 278–279

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ราชา อปุจฺฉิ วิธุรํ ธมฺมกาโม ยุธิฏฺฐิโล

อปิ พฺราหฺมณ ชานาสิ โก เอโก พหุ โ สจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระเจ้ายุธิฏฐิละผู้ใคร่ธรรม ได้ตรัสถามวิธุรบัณฑิตว่า

พราหมณ์ เจ้าทราบบ้างไหม มีใครคนหนึ่งเศร้าโศกมาก

(พระโพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

พฺราหฺมโณ อชยูเถน ปหูเตโธ (๑) วเน วสํ

ธูมํ อกาสิ วาเสฏฺโฐ รตฺตินฺทิวมตนฺทิโต.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ก. พหุเตนฺโท, ม.อิ. พหูเตโธ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มีพราหมณ์วาเสฏฐโคตร บูชาไฟอยู่ในป่ากับฝูงแพะ

ไม่เกียจคร้าน ก่อไฟรมควันทั้งกลางวันและกลางคืน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺส ตํ ธูมคนฺเธน สรภา มกสทฺทิตา (๑)

วสฺสาวาสํ อุปาคจฺฉุํ ธูมการิสฺส สนฺติเก.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ. มกสฑฺฑิตา, ม.อิ. มกสฏฺฏิตา
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ด้วยกลิ่นควันไฟนั้นของเขา พวกละมั่งถูกยุงรบกวน

จึงได้เข้าไปอยู่ใกล้พราหมณ์ผู้ก่อไฟรมควันตลอดฤดูฝน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สรเภสุ มนํ กตฺวา อชา โส นาวพุชฺฌถ

อาคจฺฉนฺตี วชนฺตี วา ตสฺส ตา วินสุํ อชา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เขาพอใจพวกละมั่ง เลยไม่เอาใจใส่พวกแพะ

มันจะมาหรือจะไปก็ไม่รับรู้

แพะเหล่านั้นของเขาจึงพินาศไป

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สรภา สรเท กาเล ปหีนมกเส วเน

ปาวึสุ (๑) คิริทุคฺคานิ นทีนํ ปภวานิ จ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. ปาวิสุํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อป่าไร้ยุงในฤดูใบไม้ร่วง

พวกละมั่งก็พากันเข้าไปยังซอกเขาและต้นน้ำลำธาร

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สรเภ จ คเต ทิสฺวา อชา จ วิภวํ คตา (๑)

กิโส จ วิวณฺโณ จาสิ ปณฺฑุโรคี จ พฺราหฺมโณ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ม. อเช จ วิภวํ คเต
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พราหมณ์เห็นพวกละมั่งจากไปแล้ว

และพวกแพะก็ถึงความพินาศ จึงซูบผอม

มีผิวพรรณหม่นหมองและเป็นโรคผอมเหลือง

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวํ โย สํ นิรงฺกตฺวา อาคนฺตุํ กุรุเต ปิยํ

โส เอโก พหุ โสจติ ธูมการีว พฺราหฺมโณติ.

ธูมการิชาตกํ อฏฺฐมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ด้วยประการเช่นนี้ ผู้ใดไม่สนใจคนเก่าของตน

รักแต่คนมาใหม่ ผู้นั้นก็จะโดดเดี่ยว

เศร้าโศกมากเหมือนดังพราหมณ์ผู้ก่อไฟรมควัน

ธูมการิชาดกที่ ๘ จบ

End of ๘. ธูมการีชาดก