พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค
๑. ปทุมชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๘๒–๓๘๔ (Royal Thai)1/10 in ปทุมวรรค4 editions
๒. ปทุมวคฺค
๒๖๑. ปทุมชาตก (๑)
๒. ปทุมวรรค
หมวดว่าด้วยดอกบัว
๑. ปทุมชาดก (๒๖๑)
ว่าด้วยลูกชายเศรษฐีขอดอกบัว
(ลูกชายเศรษฐีคนหนึ่งเรียกชายจมูกแหว่งมาแล้ว กล่าวขอดอกบัวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค ปทุมชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 78–79 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 127–127
ยถา เกสา จ มสฺสู จ ฉินฺนํ ฉินฺนํ วิรูหติ
เอวํ รูหตุ เต นาสา ปทุมํ เทหิ ยาจิโต.
ผมและหนวดที่ขาดไปแล้ว ๆ ยังงอกขึ้นอีกฉันใด
ขอจมูกของท่านจงงอกขึ้นฉันนั้น
เราขอดอกบัวท่านแล้ว ขอท่านจงให้แก่เรา
(ลูกชายเศรษฐีคนที่ ๒ กล่าวขอว่า)
ยถา สารทิกํ พีชํ เขตฺเต วุตฺตํ วิรูหติ
เอวํ รูหตุ เต นาสา ปทุมํ เทหิ ยาจิโต.
พืชที่เก็บไว้ในฤดูใบไม้ร่วง เขาหว่านลงในนาแล้วงอกขึ้นฉันใด
ขอจมูกของท่านจงงอกขึ้นฉันนั้น
เราขอดอกบัวท่านแล้ว ขอท่านจงให้แก่เรา
(พระโพธิสัตว์ลูกชายเศรษฐีคนที่ ๓ กล่าวขอว่า)
อุโภปิ วิลปนฺเตเต (๑) อปิ ปทฺมานิ ทสฺสติ
วชฺชุํ วา เต น วา วชฺชุํ นตฺถิ นาสาย รูหนา
เทหิ สมฺม ปทุมานิ ปทุมา เม เทหิ ยาจิโตติ. (๒)
ปทุมชาตกํ ปฐมํ.
- 1ฉ.สี.อิ. ปลปนฺเตเต
- 2ฉ.ม. อหํ ยาจามิ ยาจิโต
คนทั้ง ๒ คนนี้เพ้อเจ้ออยู่ด้วยคิดว่า
ผู้นี้จะให้ดอกบัวแก่เราบ้าง พวกเขาจะพูดหรือไม่พูดก็ตาม
จมูกของท่านไม่มีทางจะงอกขึ้นได้
เราเพียงแต่ขอท่านเท่านั้น ท่านจงให้ดอกบัวแก่เรานะสหาย
ปทุมชาดกที่ ๑ จบ
End of ๑. ปทุมชาดก