พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · มณิกุณฑลวรรค
๕. ธังกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๗๒๒–๗๒๖ (Royal Thai)5/10 in มณิกุณฑลวรรค4 editions
๓๕๕. ธงฺกชาตก (๕)
๕. ฆฏชาดก (๓๕๕)
ว่าด้วยพระเจ้าฆฏะ
(พระเจ้าธังกะตรัสถามพระราชาโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต มณิกุณฑลวรรค ธังกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 127–128 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 204–204
อญฺเญ โสจนฺติ โรทนฺติ อญฺเญ อสฺสุมุขา ชนา
ปสนฺนมุขวณฺโณสิ กสฺมา ฆฏ น โสจสิ.
ชนเหล่าอื่นเศร้าโศก ร้องไห้ มีน้ำตานองหน้า
ส่วนพระองค์มีพระพักตร์ผ่องใส
พระเจ้าฆฏะ เพราะเหตุไร พระองค์จึงไม่เศร้าโศก
(พระโพธิสัตว์กราบทูลถึงเหตุที่ไม่เศร้าโศกแก่พระเจ้าธังกะว่า)
นาพฺภตีตหโร โสโก นานาคตสุขาวโห
ตสฺมา ธงฺก น โสจามิ นตฺถิ โสเก ทุตียตา.
ความโศกนำสิ่งที่ล่วงไปแล้วคืนมาไม่ได้
นำความสุขที่ยังไม่มาถึงมาให้ไม่ได้
พระเจ้าธังกะ เพราะเหตุนั้น หม่อมฉันจึงไม่เศร้าโศก
เพราะความเป็นสหายในความเศร้าโศกไม่มี
โสจํ ปณฺฑุกิโส โหติ ภตฺตญฺจสฺส น รุจฺจติ
อมิตฺตา สุมนา โหนฺติ สลฺลวิทฺธสฺส รุปฺปโต.
ผู้เศร้าโศกย่อมมีร่างกายผอมเหลืองและเบื่ออาหาร
เมื่อเขาถูกลูกศรคือความเศร้าโศกเสียบแทงจนซูบซีด
พวกศัตรูก็พากันดีใจ
คาเม วา ยทิ วารญฺเญ นินฺเน วา ยทิ วา ถเล
ฐิตํ มํ นาคมิสฺสติ (๑) เอวํ ทิฏฺฐปโท อหํ.
- 1สี. น มํ ตํ อาคมิสฺสติ
เราจะอยู่บ้านหรืออยู่ป่า
อยู่ที่ลุ่มหรืออยู่ที่ดอนก็ตาม
ความพินาศจะไม่มาถึงเราเลย
เพราะเราได้พบทางแล้วอย่างนี้
ยสฺสตฺตา นาลเมโกว สพฺพกามรสาหโร
สพฺพาปิ ปฐวี ตสฺส น สุขํ อาวหิสฺสตีติ.
ธงฺกชาตกํ (๑) ปญฺจมํ.
- 1ฉ.ม. ฆฏชาตกํ
End of ๕. ธังกชาดก