arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · อัฑฒวรรค

๑. ทีฆีติโกสลชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๘๐๓–๘๐๗ (Royal Thai)1/5 in อัฑฒวรรค4 editions

วณฺณาโรหวคฺโค ทุติโย. (๑)

_______

๓. อฑฺฒวคฺค

๓๗๑. ทีฆีติโกสลชาตก (๑)

๓. อัฑฒวรรค

หมวดว่าด้วยชาดกมีครึ่งวรรค

๑. ทีฆีติโกสลชาดก (๓๗๑)

ว่าด้วยพระเจ้าทีฆีติโกศล

(ทีฆาวุกุมารทรงระลึกถึงโอวาทที่พระราชมารดาและพระราชบิดาประทานไว้แล้ว จึงกราบทูลพระเจ้าพรหมทัตว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต อัฑฒวรรค ทีฆีติโกสลชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 138–139 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 220–220

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวํภูตสฺส เต ราช อาคตสฺส วเส มม (๒)

อตฺถิ นุ โกจิ ปริยาโย โย ตํ ทุกฺขา ปโมจเย.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1อิมสฺสุทฺทานํ ตติยวคคปริโยสาเน ภวิสฺสติ
  2. 2อิ.ม. วโส
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่มหาราช เมื่อพระองค์ตกอยู่ในอำนาจของข้าพระองค์

อย่างนี้ เหตุที่เปลื้องทุกข์พระองค์ได้มีอยู่หรือ พระเจ้าข้า

(พระราชาตรัสคาถาว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เอวํภูตสฺส เม ตาต อาคตสฺส วเส ตว

นตฺถิ โน โกจิ ปริยาโย โย มํ ทุกฺขา ปโมจเย.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พ่อเอ๋ย เมื่อฉันตกอยู่ในอำนาจของเธออย่างนี้

เหตุบางอย่างที่จะเปลื้องทุกข์ฉันได้ไม่มี

(พระโพธิสัตว์กราบทูลว่า)

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นาญฺญํ สุจริตํ ราช นาญฺญํ ราช สุภาสิตํ

ตายเต มรณกาเล เอวเมวิตรํ ธนํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่มหาราช เว้นความสุจริต

และถ้อยคำอันเป็นสุภาษิตเสียแล้ว

เหตุอื่นที่จะต้านทานในเวลาที่จะตาย ข้าพระองค์ไม่เห็นเลย

ทรัพย์สมบัตินอกนี้ก็เช่นกัน

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกจฺฉิ มํ อวธิ มํ อชินิ มํ อหาสิ เม

เย จ ตํ อุปนยฺหนฺติ เวรํ เตสํ น สมฺมติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าใดเข้าไปผูกเวรว่า คนนี้ได้ด่าเรา

ได้ฆ่าเรา ได้ชนะเรา และได้ลักสิ่งของของเราไป

เวรของชนเหล่านั้นย่อมไม่สงบระงับ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกจฺฉิ มํ อวธิ มํ อชินิ มํ อหาสิ เม

เย จ ตํ นุปนยฺหนฺติ เวรํ เตสูปสมฺมติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ส่วนชนเหล่าใดไม่เข้าไปผูกเวรว่า คนนี้ได้ด่าเรา

ได้ฆ่าเรา ได้ชนะเรา และได้ลักสิ่งของของเราไป

เวรของชนเหล่านั้นย่อมสงบระงับ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

น หิ เวเรน เวรานิ สมฺมนฺตีธ กุทาจนํ

อเวเรน จ สมฺมนฺติ เอส ธมฺโม สนนฺตโนติ.

ทีฆีติโกสลชาตกํ ปฐมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะว่าในกาลไหน ๆ เวรทั้งหลายในโลกนี้

ย่อมไม่สงบระงับด้วยเวร แต่เวรทั้งหลาย

ย่อมสงบระงับด้วยการไม่จองเวร นี้เป็นธรรมเก่า

ทีฆีติโกสลชาดกที่ ๑ จบ

End of ๑. ทีฆีติโกสลชาดก