พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ฉักกนิบาต · อาวาริยวรรค
๔. เนรุชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๘๔๙–๘๕๔ (Royal Thai)4/10 in อาวาริยวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ฉักกนิบาต อาวาริยวรรค เนรุชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 59 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 249–249
๔. เนรุชาดก (๓๗๙)
ว่าด้วยอานุภาพของเนรุบรรพต
(หงส์น้องชายถามพญาหงส์โพธิสัตว์ผู้เป็นพี่ชายว่า)
{๘๔๙} [๘๖๑] ทั้งกาป่า กาบ้าน และพวกเราที่ประเสริฐกว่านกทั้งหลายมา จับที่ภูเขาลูกนี้แล้วย่อมเหมือนกันทั้งหมดทีเดียว{๘๕๐} [๘๖๒] ทั้งราชสีห์ เสือโคร่ง นก และหมาไนซึ่งอยู่ที่ภูเขานี้ ย่อมมี สีกายเหมือนกันทั้งหมด ภูเขาลูกนี้ชื่อว่าอะไร(พญาหงส์โพธิสัตว์ตอบว่า)
{๘๕๑} [๘๖๓] มนุษย์ทั้งหลายรู้จักภูเขาที่สูงสุดนี้ว่า เนรุบรรพต สัตว์ทุกชนิดอยู่ที่เนรุบรรพตนี้ย่อมมีสีกายเหมือนทอง(หงส์น้องชายจึงกล่าวว่า)
{๘๕๒} [๘๖๔] ในที่ใดไม่มีการนับถือคนดี มีแต่การดูหมิ่นคนดี หรือมีแต่การยกย่องคนเลว คนดีย่อมไม่อยู่ในที่นั้น{๘๕๓} [๘๖๕] ในที่ใด คนเกียจคร้าน คนขยัน คนกล้า และคนขลาดได้รับ การบูชา คนดีย่อมไม่อยู่ในที่นั้น เหมือนภูเขาที่ไม่สามารถ จะแบ่งคนให้ต่างกันได้{๘๕๔} [๘๖๖] แต่เนรุบรรพตนี้ไม่จำแนกคนชั้นต่ำ คนชั้นกลาง และคนชั้นสูง ทำให้เหมือนกันไปเสียหมด เอาเถอะ เราขอละเนรุบรรพตนี้ไป
End of ๔. เนรุชาดก