พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · มันทารวปุปผิยวรรค
๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓)
เล่ม ๓๒Text layerBuddha’s wordsItems ๓๖๕ (Royal Thai)3/10 in มันทารวปุปผิยวรรค4 editions
ภิสมุฬาลทายกเถราปทานที่ ๓ (๓๖๓)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายเหง้ามันและรากบัว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน มันทารวปุปผิยวรรค ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)
ผุสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ สพฺพธมฺมาน ปารคู
วิเวกกาโม สปฺปญฺโญ ๑ อาคจฺฉิ มม สนฺติเก ฯ
ตสฺมึ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา มหาการุณิเก ชิเน
ภิสมุฬาลํ ปคฺคยฺห พุทฺธเสฏฺฐสฺสทาสหํ ฯ
เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ภิสํ อททึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิสทานสฺสิทํ ผลํ ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิสมุฬาลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
ภิสมุฬาลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
จตุตฺถํ เกสรปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๓๖๔)
๑ ม. สพฺพญฺญู ฯ ยุ. สุปญฺโญ ฯ
พระสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่าผุสสะ ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ผู้ใคร่ในวิเวกมีพระปัญญา เสด็จมาในสำนักของเรา เรายังจิตให้เลื่อมใสในพระองค์ชินเจ้า ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณา ได้ถือเอาเหง้ามันและรากบัวมาถวายแด่พระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุด ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายเหง้ามันและรากบัวใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเหง้ามันและรากบัว คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระภิสมุฬาลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน.
End of ๓. ภิสมุฬาลทายกเถราปทาน (๓๖๓)