arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · อาลัมพนทายกวรรค

๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐)

เล่ม ๓๒

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๒ (Royal Thai)10/10 in อาลัมพนทายกวรรค4 editions

ทสมํ เอกวนฺทนิยตฺเถราปทานํ (๒๓๐)

เอกวันทนิยเถราปทานที่ ๑๐ (๒๓๐)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายบังคม

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน อาลัมพนทายกวรรค เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐) (Royal Thai Volume 32 · Mahachula Volume 32 · Mahamakut Volume 71 · Chaloem Phrakiat Volume 32)

Pali (Siam Rath)

อุสภํ ปวรํ วีรํ เวสฺสภุํ วิชิตาวินํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธเสฏฺฐํ อวนฺทหํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา๊

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ

จตุวีสมฺหิ กปฺปมฺหิ วิคตานนฺทนามโก ๑

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกวนฺทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกวนฺทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

อาลมฺพนญฺจ อชินํ มํสทารกฺขทายโก

อพฺยาธิวกุลโสณฺณํ มิญฺชํ อาเวฬ วนฺทนํ

ปญฺจปญฺญาส คาถาโย คณิตา อตฺถทสฺสิหีติ ฯ

อาลมฺพนทายกวคฺโค เตวีสติโม ฯ

______________

จตุพฺพีโส อุทกาสนทายิวคฺโค

ปฐมํ อุทกาสนทายกตฺเถราปทานํ (๒๓๑)

๑ ม. วิกตานนฺทนามโก ฯ

Royal Thai

เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ถวายบังคมพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐสุดพระนามว่าเวสสภู ผู้องอาจ สามารถ มีความเพียร ผู้ทรงชำนะวิเศษ ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายบังคม ในกัลปที่ ๒๔ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ทรงพระนามว่าวิคตานันทะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกวันทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกวันทนิยเถราปทาน.

-------------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อาลัมพนทายกเถราปทาน ๒. อชินทายกเถราปทาน

๓. เทวรัตนิยเถราปทาน ๔. อารักขทายกเถราปทาน

๕. อพยาธิกเถราปทาน ๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน

๗. โสวรรณวฏังสกิยเถราปทาน ๘. มิญชวฏังสกิยเถราปทาน

๙. สุกตาเวฬิยเถราปทาน ๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน

ท่านผู้เห็นประโยชน์ทั้งหลายคำนวณคาถาได้ ๕๕ คาถา ฉะนี้แล.

จบ อาลัมพนทายกวรรคที่ ๒๓.

End of ๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐)