arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒

๙. สิกขาสูตร

เล่ม ๒๕

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๒๔ (Royal Thai)9/12 in วรรคที่ ๒4 editions

๙. สิกขานิสังสสูตร

ว่าด้วยผู้มีสิกขาเป็นอานิสงส์

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ สิกขาสูตร (Royal Thai Volume 25 · Mahachula Volume 25 · Mahamakut Volume 45 · Chaloem Phrakiat Volume 25)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 25, pp. 395–396

The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

แท้จริง พระสูตรนี้ พระผู้มีพระภาคตรัสไว้แล้ว พระสูตรนี้ พระอรหันต์ กล่าวไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้“ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเป็นผู้มีสิกขา เป็นอานิสงส์ มีปัญญา เป็นเยี่ยม มีวิมุตติ เป็นแก่นสาร มีสติเป็นใหญ่ อยู่เถิดภิกษุทั้งหลาย เมื่อเธอทั้งหลายเป็นผู้มีสิกขาเป็นอานิสงส์ มีปัญญาเป็นเยี่ยม มีวิมุตติเป็นแก่นสาร มีสติเป็นใหญ่อยู่ พึงหวังได้ผลอย่าง ๑ ใน ๒ อย่าง คือ อรหัตตผลในปัจจุบัน หรือเมื่อยังมีอุปาทานเหลืออยู่ก็จักเป็นอนาคามี”พระผู้มีพระภาคได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวมานี้แล้ว ในพระสูตรนั้น จึงตรัส คาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

เราเรียกมุนีผู้มีสิกขาบริบูรณ์ ไม่มีธรรมที่ต้องละ

มีปัญญาเป็นเยี่ยม มีปกติเห็นที่สุดคือภาวะที่สิ้นสุดแห่งชาติ

ทรงไว้ซึ่งร่างกายสุดท้ายนั้นแลว่า

เป็นผู้ละมาร เป็นผู้ถึงฝั่งแห่งชรา

เพราะฉะนั้น เธอทั้งหลายจงเป็นผู้ยินดีในฌาน

เป็นผู้มีจิตตั้งมั่นทุกเมื่อ มีความเพียร

มีปกติเห็นที่สุดคือภาวะที่สิ้นสุดแห่งชาติ

ครอบงำมารพร้อมทั้งเสนามารได้

เป็นผู้ถึงฝั่งแห่งชาติและมรณะได้

แม้เนื้อความนี้ พระผู้มีพระภาคก็ตรัสไว้แล้ว ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้แล

สิกขานิสังสสูตรที่ ๙ จบ

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1สิกขา ในที่นี้หมายถึงสิกขา ๓ คือ อธิสีลสิกขา อธิจิตตสิกขา อธิปัญญาสิกขา (ขุ.อิติ.อ. ๔๖/๑๙๔)
  2. 2ปัญญา ในที่นี้หมายถึงอธิปัญญาสิกขา (ขุ.อิติ.อ. ๔๖/๙๔)
  3. 3วิมุตติ ในที่นี้หมายถึงอรหัตตผล (ขุ.อิติ.อ. ๔๖/๑๙๔)
  4. 4สติเป็นใหญ่ หมายถึงมีจิตตั้งมั่นในสติปัฏฐาน ๔ (ขุ.อิติ.อ. ๔๖/๑๙๔)
  5. 5ดูเทียบ อิติวุตตกะข้อ ๓๙ หน้า ๓๘๖