arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต

๗. วารณเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๓ (Royal Thai)7/16 in ติกนิบาต4 editions

๗. วารณตฺเถรคาถา

๗. วารณเถรคาถา

ภาษิตของพระวารณเถระ

(พระผู้มีพระภาคเมื่อประทานโอวาทแก่พระวารณเถระ จึงได้ตรัส ๓ คาถาไว้ ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต วารณเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 309–309 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 376–377

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โยธ โกจิ มนุสฺเสสุ ปรปาณานิ หึสติ

อสฺมา โลกา ปรมฺหา จ อุภยา ธํสเต นโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ในหมู่มนุษย์นี้ นรชนผู้ใดผู้หนึ่งเบียดเบียนสัตว์อื่น

นรชนนั้นย่อมเสื่อมจากความสุข

ในโลกทั้งสอง คือ โลกนี้และโลกหน้า

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โย จ เมตฺเตน จิตฺเตน สพฺพปาณานุกมฺปติ

พหุํ หิ โส ปสวติ ปุญฺญํ ตาทิสโก นโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ส่วนนรชนใดมีจิตเมตตา ช่วยเหลือสัตว์ทุกหมู่เหล่า

นรชนเช่นนี้นั้นย่อมประสบบุญมาก

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สุภาสิตสฺส สิกฺเขถ สมณูปาสนสฺส จ

เอกาสนสฺส จ รโห จิตฺตวูปสมสฺส จาติ.

วารโณ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลควรศึกษาคำสุภาษิต

การเข้าไปนั่งใกล้สมณะ

การอยู่ผู้เดียวในที่ลับ

และธรรมเป็นเครื่องสงบระงับจิต