พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ปัญจกนิบาต
๑. ราชทัตตเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๓๓๕ (Royal Thai)1/12 in ปัญจกนิบาต4 editions
เถรคาถาย ปญฺจกนิปาโต
เถรคาถา ปัญจกนิบาต
ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในปัญจกนิบาต
๑. ราชทัตตเถรคาถา
สุภาษิตสอนให้พิจารณาสังขาร
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ปัญจกนิบาต ราชทัตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 52 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๑ ภิกฺขุ สีวถิกํ คนฺตฺวา อทฺทส ๑ อิตฺถิมุชฺฌิตํ
อปวิทฺธํ สุสานสฺมึ ขชฺชนฺตึ กิมิหี ผุฏํ ฯ
ยํ หิ เอเก ชิคุจฺฉนฺติ มตํ ทิสฺวาน ปาปกํ
กามราโค ปาตุรหุ อนฺโธว สวตี อหุ ๒ ฯ
โอรํ โอทนปากมฺหา ตมฺหา ฐานา อปกฺกมึ
สติมา สมฺปชาโนหํ เอกมนฺตํ อุปาวิสึ ฯ
ตโต เม มนสีกาโร โยนิโส อุทปชฺชถ
อาทีนโว ปาตุรหุ นิพฺพิทา สมติฏฺฐถ ฯ
ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
ราชทตฺโต เถโร ฯ
ภิกษุไปป่าช้าผีดิบ ได้เห็นซากศพหญิงคนหนึ่งซึ่งเขาทิ้งไว้ในป่าช้า มีหมู่หนอนฟอนกัดกินอยู่ ก็ธรรมดาคนที่ชอบสวยชอบงามบางพวก ได้เห็นซากศพอันเป็นของเลวทราม ย่อมเกลียด แต่ความกำหนัดรักใคร่ย่อมเกิดแก่เขา เขาเป็นเหมือนคนตาบอด เพราะไม่เห็นของไม่สะอาดที่ไหลออกจากทวารทั้ง ๙ ในซากศพนั้น ภายในเวลาหม้อข้าวสุกหนึ่งเราหลีกออกจากที่นั้น เรามีสติสัมปชัญญะ เข้าไปสู่ที่ควรแห่งหนึ่งทีนั้นการกระทำไว้ในใจโดยอุบายอันชอบจึงเกิดขึ้นแก่เรา โทษปรากฏแก่เรา ความเหนื่อยหน่ายก็ตั้งมั่น ลำดับนั้น จิตของเราก็หลุดพ้นจากกิเลส ขอท่านจงดูความที่ธรรมเป็นธรรมดีเลิศเถิด เพราะวิชชา ๓ เรา
ได้บรรลุแล้ว เราได้ทำกิจพระพุทธศาสนาเสร็จแล้ว.
End of ๑. ราชทัตตเถรคาถา