arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๑

๘. สุราธเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๑4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๑ สุราธเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 382–382

Page 382

๘. สุราธเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติถูกต้อง

นัยว่า ท่านพระสุราธเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๕}[๑๓๕] ชาติของเราสิ้นแล้ว คำสั่งสอนของพระชินเจ้าเราอยู่จบแล้ว ข่ายคือทิฏฐิและอวิชชาเราละได้แล้ว ตัณหา ที่นำไปสู่ภพเราถอนได้แล้ว[๑๓๖] เราออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์นั้นเราได้บรรลุแล้ว ความสิ้นสังโยชน์ทั้งปวง เราก็ได้บรรลุแล้ว

๙. โคตมเถรคาถา

สุภาษิตเตือนไม่ให้ติดตาม

นัยว่า ท่านพระโคตมเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๖๖}[๑๓๗] มุนีเหล่าใดไม่พัวพันในหญิงทั้งหลายผู้ที่จะต้องรักษาดูแล กันอยู่ทุกเมื่อ เป็นที่หาคำสัตย์ได้ยากนัก มุนีเหล่านั้น ย่อมนอนหลับเป็นสุข[๑๓๘] ดูก่อนกาม เราประพฤติพรหมจรรย์เพื่อฆ่าท่าน บัดนี้ เราไม่เป็นหนี้ท่านอีก บัดนี้ เราไปถึงนิพพานซึ่งเป็นที่ที่ไปแล้วไม่เศร้าโศก

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ชาติ ในที่นี้หมายถึงภพหรือความบังเกิดในภพ (ขุ.เถร.อ. ๑/๓๙๔)