พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒
๘. กิมพิลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๑๒4 editions
_______
๘. กิมฺพิลตฺเถรคาถา
๘. กิมพิลเถรคาถา
ภาษิตของพระกิมพิลเถระ
ทราบว่า ท่านพระกิมพิลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ กิมพิลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 287–287 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 346–346
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อภิสตฺโตว นิปตติ วโย
รูปํ อญฺญมิว ตเถว สนฺตํ
ตสฺเสว สโต อวิปฺปวสโต
อญฺญสฺเสว สรามิ อตฺตานนฺติ.
กิมฺพิโล (๑) เถโร.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1ฉ.ม. กิมิโล
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
วัยย่อมร่วงโรยไปเร็วนัก
รูปที่เป็นอยู่อย่างนั้นย่อมปรากฏแก่เรา เหมือนกับสิ่งอื่น ๆ
เราระลึกถึงร่างกายของเราผู้อยู่ไม่ปราศจากสติ
เหมือนกับร่างกายของผู้อื่น
End of ๘. กิมพิลเถรคาถา