พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒
๖. ปาราปริยเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๑๒4 editions
_______
๖. ปาราปริยตฺเถรคาถา
๖. ปาราปริยเถรคาถา
ภาษิตของพระปาราปริยเถระ
ทราบว่า ท่านพระปาราปริยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ ปาราปริยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 286–287 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 345–345
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ฉผสฺสายตเน หิตฺวา คุตฺตทฺวาโร สุสํวุโต อฆมูลํ วเมตฺวาน (๑) ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ. ปาราปริโย (๒) เถโร .
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1ฉ.ม. วมิตฺวาน
- 2สี. ปาราสริโย, ม. ปารํปริโย
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราละผัสสายตนะ ๖ ได้แล้ว
คุ้มครองสำรวมระวังทวาร ๖ ด้วยดี
กำจัดสรรพกิเลสอันเป็นมูลรากแห่งวัฏฏทุกข์ได้หมดแล้ว
จึงหมดสิ้นอาสวะ
End of ๖. ปาราปริยเถรคาถา