arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒

๖. ปาราปริยเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๑๒4 editions

_______

๖. ปาราปริยตฺเถรคาถา

๖. ปาราปริยเถรคาถา

ภาษิตของพระปาราปริยเถระ

ทราบว่า ท่านพระปาราปริยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ ปาราปริยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 286–287 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 345–345

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ฉผสฺสายตเน หิตฺวา คุตฺตทฺวาโร สุสํวุโต อฆมูลํ วเมตฺวาน (๑) ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ. ปาราปริโย (๒) เถโร .

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. วมิตฺวาน
  2. 2สี. ปาราสริโย, ม. ปารํปริโย
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราละผัสสายตนะ ๖ ได้แล้ว

คุ้มครองสำรวมระวังทวาร ๖ ด้วยดี

กำจัดสรรพกิเลสอันเป็นมูลรากแห่งวัฏฏทุกข์ได้หมดแล้ว

จึงหมดสิ้นอาสวะ

End of ๖. ปาราปริยเถรคาถา