arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๒

๒. วัจฉโคตตเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๑๒4 editions

๒. วจฺฉโคตฺตตฺเถรคาถา

๒. วัจฉโคตตเถรคาถา

ภาษิตของพระวัจฉโคตตเถระ

ทราบว่า พระวัจฉโคตตเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๒ วัจฉโคตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 286–286 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 344–344

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เตวิชฺโชหํ มหาฌายี เจโตสมถโกวิโท

สทตฺโถ เม อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

วจฺฉโคตฺโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราซึ่งได้วิชชา ๓ มักเพ่งถึงนิพพานอันเป็นธรรมประณีต

ฉลาดในอุบายสำหรับสงบใจ

ได้บรรลุประโยชน์ตน

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

End of ๒. วัจฉโคตตเถรคาถา