พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๒
๔. วนวัจฉสามเณรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๑ (Royal Thai)4/10 in วรรคที่ ๒4 editions
๔. วนวจฺฉตฺเถรสามเณรคาถา
๔. วนวัจฉเถรสามเณรคาถา
ภาษิตของสามเณรของพระวนวัจฉเถระ
ทราบว่าสามเณรของท่านพระวนวัจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๒ วนวัจฉสามเณรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 262–262 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 308–308
อุปชฺฌาโย มํ อวจ อิโต คจฺฉาม สีวก
คาเม เม วสติ กาโย อรญฺญํ เม คโต มโน
เสมานโกปิ คจฺฉามิ นตฺถิ สงฺโค วิชานตนฺติ.
วนวจฺฉสฺส เถรสฺส สามเณโร. _______ ๕.
พระอุปัชฌาย์ได้กล่าวกับเราว่า
สีวกะ เราจะไปจากที่นี่ กายเราอยู่บ้าน (แต่)ใจเราอยู่ป่า
แม้ลุกไม่ไหว เราก็จะไป ผู้รู้แจ้งหาข้องอยู่ไม่
End of ๔. วนวัจฉสามเณรคาถา