arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๓

๒. จิตตกเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๓4 editions

_______

๒. จิตฺตกตฺเถรคาถา

๒. จิตตกเถรคาถา

ภาษิตของพระจิตตกเถระ

ทราบว่า ท่านพระจิตตกเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๓ จิตตกเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 263–263 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 311–311

บาลี (มหาจุฬาฯ)

นีลา สุคีวา สิขิโน โมรา การวิยํ (๑) อภินทนฺติ

เต สีตวาตกลิตา (๒) สุตฺตํ ฌานํ (๓) นิโพเธนฺตีติ.

จิตฺตโก เถโร.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. การมฺภิยํ
  2. 2ฉ.ม. สีตวาตกีนิตา
  3. 3ฉ.ม. ฌายํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

นกยูงทั้งหลาย มีขนคอเขียวงดงาม มีหงอนสวย

ร้องเซ็งแซ่อยู่ในป่าการวี

นกยูงเหล่านั้นพากันร้องเซ็งแซ่ในยามมีลมหนาวเจือฝน

ย่อมกระตุ้นเตือนผู้เจริญฌานซึ่งหลับอยู่ให้ตื่นขึ้น