พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔
๒. สุปปิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๔4 editions
๒. สุปฺปิยตฺเถรคาถา
๒. สุปปิยเถรคาถา
ภาษิตของพระสุปปิยเถระ
ทราบว่า ท่านพระสุปปิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ สุปปิยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 266–266 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 314–314
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อชรํ ชีรมาเนน ตปฺปมาเนน นิพฺพุตึ
นิรามิสํ ปรมํ สนฺตึ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรนฺติ.
สุปฺปิโย เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
บุคคลผู้มีความชรา
เพียรเผาผลาญกิเลสอยู่
พึงบรรลุนิพพานอันปราศจากความแก่
ปราศจากอามิส
เป็นธรรมสงบเกษมจากโยคะ (และ)ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง
End of ๒. สุปปิยเถรคาถา