พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๔
๙. อุสภเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๙๖ (Royal Thai)9/10 in วรรคที่ ๔4 editions
_______
๙. อุสภตฺเถรคาถา
๙. อุสภเถรคาถา
ภาษิตของพระอุสภเถระ
(พระอุสภเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๔ อุสภเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 302–302 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 366–366
อมฺพปลฺลวสงฺกาสํ อํเส กตฺวาน จีวรํ
นิสินฺโน หตฺถิคีวายํ คามํ ปิณฺฑาย ปาวิสึ.
เราฝันว่าได้ห่มจีวรสีใบมะม่วงอ่อนเฉวียงบ่า
นั่งบนคอช้าง เข้าไปบิณฑบาตยังหมู่บ้าน
หตฺถิกฺขนฺธโต โอรุยฺห สํเวคํ อลภึ ตทา
โสหํ ทิตฺโต ตทา สนฺโต ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ.
อุสโภ เถโร.
ลงจากคอช้างแล้ว ได้ความสลดใจ
ครั้งนั้น เรานั้นมีความสว่าง
ได้ความสลดใจ ถึงความสิ้นอาสวะแล้ว
End of ๙. อุสภเถรคาถา