พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔
๔. โปสิยเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๑ (Royal Thai)4/10 in วรรคที่ ๔4 editions
_______
๔. โปสิยตฺเถรคาถา
๔. โปสิยเถรคาถา
ภาษิตของพระโปสิยเถระ
ทราบว่า ท่านพระโปสิยเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ โปสิยเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 266–266 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 315–315
อนาสนฺนวรา เอตา นิจฺจเมว วิชานตา
คามา อรญฺญมาคมฺม ตโต เคหํ อุปาวิสึ
ตโต อุฏฺฐาย ปกฺกามิ อนามนฺเตตฺว โปสิโยติ.
โปสิโย เถโร.
หญิงเหล่านี้ไม่เข้าใกล้เป็นการดี
แต่พอเข้าใกล้ ก็จักก่อความพินาศให้เนืองนิตย์
เราออกจากป่ามาสู่บ้าน จากนั้นก็เข้าไปยังเรือน
เราชื่อโปสิยะ ไม่บอกลาใคร ลุกจากเตียงหลีกหนีไป
End of ๔. โปสิยเถรคาถา