arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕

๕. รมนียวิหารีเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๕4 editions

_______

๕. รมณียวิหาริตฺเถรค

๕. รมณียวิหารีเถรคาถา

ภาษิตของพระรมณียวิหารีเถระ

ทราบว่า ท่านพระรมณียวิหารีเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ รมนียวิหารีเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 269–269 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 319–319

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยถาปิ ภทฺโท อาชญฺโญ ชลิตฺวา ปติติฏฺฐติ

เอวํ ทสฺสนสมฺปนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวกนฺติ.

รมณียวิหารํ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ขอท่านทั้งหลายจงจำข้าพเจ้าว่า

เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้ชื่อว่าสมบูรณ์ด้วยทัศนะ

เพราะพลั้งพลาดแล้วสามารถตั้งตนได้

เหมือนโคอาชาไนยเจริญเต็มที่

พลาดล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ได้ ฉะนั้น

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ความเห็นชอบ (ขุ.เถร.อ. ๑/๔๕/๑๘๑)

End of ๕. รมนียวิหารีเถรคาถา