พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๕
๓. สุมังคลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๐ (Royal Thai)3/10 in วรรคที่ ๕4 editions
๓. สุมงฺคลตฺเถรคาถา
๓. สุมังคลเถรคาถา
ภาษิตของพระสุมังคลเถระ
ทราบว่า ท่านพระสุมังคลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๕ สุมังคลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 269–269 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 318–319
สุมุตฺติโก สุมุตฺติโก สาหุ สุมุตฺติโกมฺหิ ตีหิ ขุชฺชเกหิ
อสิตาสุ มยา นงฺคลาสุ มยา ขุทฺทกุทฺทาลาสุ มยา
ยทิปิ อิธเมว อิธเมว อถ วาปิ อลเมว อลเมว
ฌาย สุมงฺคล ฌาย สุมงฺคล อปฺปมตฺโต วิหร สุมงฺคลาติ.
สุมงฺคโล เถโร.
เราพ้นดีแล้ว พ้นแล้วด้วยดี
พ้นดีแล้วจากการหลังค่อม ๓ กรณี คือ
จากการเกี่ยวข้าว การไถนา และการถางหญ้า
แม้ว่างานเกี่ยวหญ้าเป็นต้น จะมีอยู่ในที่ใกล้ ๆ นี้ก็ตาม
แต่ก็ไม่เหมาะ ไม่ควรแก่เราทั้งสิ้น
เพียรเพ่งเถิด สุมังคละ จงเผาเถิด สุมังคละ
เธอจงเป็นผู้ไม่ประมาทอยู่เถิด สุมังคละ
End of ๓. สุมังคลเถรคาถา